topbar

Posts tonen met het label tas. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tas. Alle posts tonen

vrijdag 22 maart 2019

Vilt en holnieten

Het stormweekend liet zich opvolgen door een soortgelijk exemplaar, dus mama's feestoutfit wacht nog een extra week op foto's. Eerst dus een andere belofte: de tweede tienertas!


Opnieuw niet voor een tiener, wel voor een lieve tante (maar 'de tantetas', geef toe, dat zou een ontzettend onaantrekkelijke naam zijn voor die stoere tas én tante!). 


Grote fan ben ik van holnieten en van de volleren riemen van K-bas. Niet-zo'n-grote fan ben ik van versteviging of van slappe tassen. Dus koos ik voor een stevig vilt dat zelfs geen laagje plakkatoen vereiste om toch mooi recht te staan. 

Enkel in de bodem naaide ik een extra laag vilt zodat hij zeker stevig genoeg zou staan. De bruine bodemstof is een waxed cotton die ik kocht om ooit-eens een rugzak mee te naaien, maar waar ik niet af kon blijven omdat hij zo mooi bij het cognackleurige leder paste ;-)


Het patroon is een aangepaste versie van de tienertas van Jace did it. Ik gebruikte de afmetingen van het bodemdeel zoals het patroon ze voorschrijft, maar schuinde de tas een beetje uit naar boven toe (45 cm ipv 42 cm breedte) zodat hij meer een trapeziumvorm kreeg.


De tas kreeg een verzonken rits, die niet inbegrepen was in het patroon en mij als tassenleek serieus wat hersenbrekens bezorgde. Uiteindelijk maakte ik een constructie waarbij ik de rits stikte aan twee vilten stroken die over de breedte vastzitten onder een laag bias en aan de uiteinden omhoog komen. Dat kon omdat vilt niet rafelt aan de uiteinden, maar is niet meteen een aanrader als je enkel rechte stiksels wenst (tassenleken: excuus voor de ontzettend cryptische omschrijving)



Die holniet rechtsboven, daar hoort nog een verhaal bij. Ik klopte er eentje mis in, verwijderde die eenvoudig en schadeloos dankzij dit filmpje (lachsalvo op seconde 3, maar zijn techniek is wel effectief!), maar toen had ik dus een bronzen holniet tekort.

Een holnietennaaister is eigenlijk ook een beetje timmervrouw; naast een hamer behoort ook schuurpapier tot haar uitzet. Na enkele seconden schuren veranderde een zwarte holniet in quasi-brons. Als u met eenzelfde probleem zit: bij deze een lifehack die van pas kan komen!



De tas heeft twee hengsels van 75 cm die zowel als handvat  als als schouderriem kunnen dienen. De volleren riemen van K-bas zijn zo heerlijk in aanvoelen en geven het geheel meteen een professionele touch.


De persoonlijke touch, die bevindt zich aan de zijkant. Een houten sleutelhanger, gegraveerd door Broer, met een boompje dat ik tekende. Niet zomaar een boompje, maar de bloesemboom die symbool staat voor Moeke, haar mama en mijn oma. Toen Moeke vorige lente overleed, schilderde ik deze bloesemboom met waterverf op het doodsprentje. Sindsdien blijven bloesems ons geheime Moeketeken. 


Het boompje bengelt niet enkel aan deze tas, maar graveerden we meteen in tienvoud, zodat hij de sleutelbossen van alle familieleden siert. We wonen ver van elkaar, maar in Moekes bloesems zijn we elke dag verbonden. 

Patroon: tienertas, Jace did dit (gratis patroon). Aanpassingen: lichtjes uitgeschuind naar boven toe, toevoeging rits
Buitenstof: dikke grijze vilt – Hexagoon
Bodemstof: Oilskin cognac – De Stoffenkamer
Hengsels: volleren riem cognac 15 mm – K-bas

Voeringstof: ooit bij Hexagoon

vrijdag 1 maart 2019

Tienertas voor niet-meer-tieners

Hallo!

Dit molletje piept voorzichtig uit haar gangenstelsel omhoog. Ergens tussen leven en nogmeerleven was de blog in winterslaap geraakt. Tot zij zei dat ze me hier miste, en dat was net genoeg motivatie om op het wekfluitje te blazen!


Het is van deze boekentas geleden dat hier nog een post onder het label ‘tas’ verscheen. Ik verkondigde het overal: “ik ben geen tassennaaister, en ik zal het ook nooit worden”.  Geef mij maar kleren: minder geduw en getrek met versteviging. Althans, dat dacht ik.


Wat was er dan nodig om mij van kamp te doen veranderen?  Een visioen? Een bliksemschicht? Een engel in een droom?

Niets van dat alles. Gewoon een hamer en een metalen pijpje. Ineens wil ik alleen nog maar dingen naaien waar ik holnieten in kan kloppen. Tassen dus!


Dit eerste exemplaar was een test. De eerste keer holnieten (en uiteraard had ik er maar net genoeg besteld zodat het meteen "voor echt" moest), de eerste keer volleren riemen. Qua patroon hield ik het dus simpel: de gratis handleiding voor de tienertas van Jace did it gidste mij stap voor stap door het maakproces.


Zo eenvoudig het patroon, zo chique de materialen. Met handgeprinte Lotte Martens ben je al-tijd zeker van een prachtstuk, en het kurkleer en de hengsels combineren er wonderwel mee. Stevig verliefd ben ik op die volleren riemen, trouwens. Zo zacht, zo soepel. 


Het enige wat ik een volgende keer zou veranderen, is de mate van versteviging. Ik gebruikte nu de voorgeschreven H640 maar vind de tas nog wat 'slapjes' staan (perfectionisten zagen vast al plooien op de foto's). Binnenkort torn ik de voering los en steek ik er een laagje Style-vil tussen. 


Oh, en het enige wat ik veranderde (klakkeloos handleidingen volgen, ik?) was de toevoeging van een buitenrits en van binnenzakjes.



De ritsen recycleerde ik uit moeders oude handtas die dringend aan vervanging toe was. Op een dag tijd was het scheurende exemplaar ingeruild voor deze!


Een tienertas voor een vijftiger. Ofte: een patroon voor alle leeftijden. 


De originaliteitsprijs win ik hier niet mee, want het is een schaamteloze kopie van deze parel. Maar de prijs voor beste dochter, mja, die lijkt me toch wel van toepassing. 


Een tweede versie ligt klaar en de holnietenvoorraad is on point, ik ben klaar voor meer tassengenaai!


Patroon: Tienertas - Jace did it! (gratis patroon)
Buitenstof: Dicentra navy - Lotte Martens - gekocht bij de Stoffenkamer
Bodemstof: kurkleer naturel met goud - gekocht bij K-bas
Voeringstof: pied de poule - overgekocht van Mieke
Ritsen: gerecycleerd uit een oude handtas
Hengels: volleren riem cognac 10 mm - gekocht bij K-bas
Holnieten brons 9mm - gekocht bij K-bas
Tasvoetjes brons - gekocht bij K-bas
Label: Nominette (gekregen)

dinsdag 30 augustus 2016

De meermintas (ofte: Mix 'n Match voor dames)

Winkels en reclamefolders schreeuwen al weken waar het grootste deel van de doelgroep zijn oren met platte handjes voor afsluit: back to school! Op hun voorzienigheid valt niets aan te merken: naast de pennenzakken liggen zelfs al kerstballen. Voorzienig ben ik doorgaans allesbehalve. Ik blijf zomernaaien tot de zon hardnekkig een terugkeer weigert (er kan altijd een Indian Summer volgen, nietwaar?) en voor boekentasaankopen moest ik mij altijd tevreden stellen met het laatste exemplaar uit de winkel. Maar dit keer ben ik voorbereid! Enkele dagen voor 1 september staat mijn boekentasje al klaar! (en ik begin pas 26 september. Hehe. Het heerlijke studentenleven 😉)

Mix 'n Match

De reden waarom ik -behorende tot de categorie 'kledingnaaisters'- plots een tas maakte, heet Riet. Mijn vorige bericht was een lofzang op haar online talenten, en na een dag samen naaien kan ik enkel nòg meer lof zingen op de "echte Riet". Het deed 'klik' tussen ons beiden én met de dochters. (Zelfs met camera's op onze neus, maar daarover verderop meer!)

Zij maakte een lagereschooltas voor Zanne, ik maakte een studententas voor mezelf. Om het schoolmeisjeseffect te vermijden veranderde ik Mix 'n Match in een schoudertas. Riet vergrootte de patroondelen van de Mini tot 115% en dat bleek een ideaal formaat om een studentenhuishouden te herbergen.

Mix 'n Match


De stofkeuze was dit keer geen twijfelproces. Zodra ik het goud-met-mint-imitatieleder "Nemesa" spotte bij Lotte Martens maakten mijn grijze celletjes de associatie met kurkleer. Mint voor de zijpanden, goud-naturel voor de buitendelen. Ik voerde met een biologische veertjeskatoen van Birch die in dit prijzenpakket zat. Ik verstevigde alle voeringdelen met een dubbele laag Decovil light en de buitendelen met een enkele laag (merci mevrouw Khadetjes!), maar ondanks de gebroken/gebogen naalden zou ik een volgende keer nòg steviger gaan. Hij staat, maar niet als een huis.

Mix 'n Match

In de originele versie van de Mix 'n Match kleutertas zit het grote vak vooraan, maar voor de stevigheid zit de draagriem best zo dicht mogelijk tegen de rug van de tas. Daarom wisselde ik beide vakken van plaats en bevestigde lusjes voor een leren draagriem aan het grote binnenvak. Dankzij de lusjes is de riem bij slijtage makkelijk vervangbaar zonder de tas uit elkaar te moeten halen.

Mix 'n Match
Mix 'n Match
Mix 'n Match

Zonder schouderriemen verliest de accolade haar functionaliteit, maar ik vond het zo'n mooi decoratief element dat ik hem behield en er een witleren paspeltje tussen stak.

Mix 'n Match

Diezelfde paspel komt terug aan de onderkant, die door tassenpootjes beschermd wordt tegen straatvuil.

Mix 'n Match

Het jarenlange uitstel van tasnaaien gaf mij de tijd om een volledig beeld te vormen van alle 'features' die die tas dan moest hebben. Binnenin voorzag ik drie zakjes op maat van mijn gsm, treinabonnement en bijhorende balpen. Dankzij de gouden biais is blingbling ook binnenin de tas aanwezig.

Mix 'n Match

Tweede handigheidje: een sleutelkoord. Oplossing voor de dagelijkse zoektocht naar mijn bos-met-grote-hanger tussen de andere handtasschatten. Vanaf heden klik ik mijn sleutelring aan de musketon en hoef ik hem zelfs nooit te ontklikken: de zwart-wit-gestipte elastiek zorgt ervoor dat ik de sleutels zonder loshalen tot aan het sleutelgat kan 'rekken'.

Mix 'n Match
Mix 'n Match

Naast het sleutelkoord iets wat nog het best te omschrijven valt als een klimmuur van drukknopen. Ik hamerde willekeurig wat 'mannelijke' drukknopen op verschillende hoogtes in en zal de vrouwelijke vriendinnetjes in de toekomst vastzetten aan al wat een vast plekje in mijn tas nodig heeft. Zoals een opvouwbaar boodschappenzakje. Of, in dit geval, mijn maandverbandzakje, dat u mogelijks herkent als Berres doopsuikerverpakking. Prachtig van stof en perfect van formaat (voorziening cadeau Fabienne!). Dankzij de drukknopen verwijder ik makkelijk het zakje en hoeft niet de volledige tas mee op toiletbezoek.

Mix 'n Match

Het binnenvak is qua formaat perfect voor een cursusblok of haar digitale equivalent. Om mijn laptop geen ontsnappingsmogelijkheden te geven (mijn tassen brengen een lesochtend meestal liggend onder de stoel door en durven dan al eens wat vulling te verliezen) voorzag ik een klein lusje met een drukknoop, die de inhoud van het binnenvak netjes op haar plaats houdt.

Mix 'n Match

Nooit eerder worstelde ik zo met mijn naaimachine, zelfs tot spierpijn toe. Nooit eerder was ik zo trots op een resultaat. Ik ben verliefd, écht verliefd, op de tas en haar afwerking.

Mix 'n Match

Seija vond het net een zeemeermin, en de naam voor deze tas was geboren. Hopelijk zwem ik met tas en al vlotjes door het nieuwe academiejaar. Opnieuw een volledig studiepakket is het plan, dus ik kan wel wat meermingeluk gebruiken!

Mix 'n Match

Nog enkele tips voor wie soortgelijke plannen heeft:
  • Kurkleer stikt én strijkt ongelooflijk gemakkelijk. Alleen stoomstrijken is geen goed idee: dat geeft vooral op de naturelvariant kleine zwarte verkleuringen.
  • Het imitatieleder was iets lastiger om te stikken. Ik kleefde papierplakband op de naden en stikte daarover, zo gleed mijn voetje makkelijk over de stof. Nadien scheurde ik het gewoon los en had ik een nette naad.
  • Ik gebruikte overal een ledernaald, maar je kan kurkleer ook makkelijk met een gewone naald stikken!
  • Behandel alle patroondelen voor het stikken met HG Waterdicht of een ander water- en vuilafstotend product. Het is makkelijker om dat vooraf te doen dan wanneer de tas al in elkaar zit.
  • Wil je net als ik een Mix 'n Match schoudertas? Laat het patroon van de Mini dan op 115% afdrukken in een copyshop, en bevestig een draagriem aan de zijkant. Hiervoor verstevig je best ook de zijkanten van de binnenvakken, zodat het daar niet doorscheurt. Verstevig de bovenkant extra, bijvoorbeeld met een strook hard plastic die je onder het handvat laat doorlopen (ik deed dat niet en dat is het enige waar ik spijt van heb). Bij een handtas is op die plek iets meer stevigheid nodig dan bij een rugtas. 
Mix 'n Match

En wat was dat nu met die cameraploeg? Tendens TV zocht boekentasnaaisters voor een reportage en wij lieten ons gewillig filmen. Beeld en klank bij ons naaiproces ziet u hier!


Patroon: Mix 'n Match Mini vergroot tot 115% - Mind the Whale
Mint kurkleer: K-bas
Naturel-goud kurkleer: Madeline de Stoffenmadam (tijdelijk uitverkocht, maar wel nog te krijgen bij K-bas!)
Mint met gouden imitatieleer: Nemesa - Lotte Martens (limited edition, te koop per 60cm of in linten van 10cm)
Voeringstof: Feathers Mineral - Charley Harper's Nurture collection voor Birch - gewonnen in de Compagnie M.-wedstrijd
Fournituren en versteviging: K-bas en de Khadetjesvoorraad
BewarenBewaren
BewarenBewaren

woensdag 3 september 2014

La Valisette pour Charlotte

We schrijven midden september 2013. Het eerste kaartje dat de dan nog maagdelijk witte (met uitzondering van enkele souvenirtjes der voorgangers) kotmuur siert, is een vrolijke aankondiging. De wereld is een babysitkindje rijker. Welkom Charlotte!

Ik stuur een vrolijk antwoord en beloof spoedig een bezoek. Tot daar het snelle gedeelte. Want bezoek zonder cadeau, dat is als een kinderwagen zonder wielen.

December 2013. Net voor de examens écht van start gaan, mag ik kleine Charlotte al even vasthouden. Als kleinste fan van het kerstconcert waar zowel haar grote broer als ondergetekende (de eerste als jongste, de laatste als oudste koorlid) het beste van zichzelf geven, heeft de dame wel een voorkeursbehandeling verdiend. En wederom beloof ik: zodra mijn kennis geëtaleerd en mijn resultaten binnen zijn, kom ik langs!

Enkele maanden later begint de koffertjesrage in naailand. In gedachten plan ik een versie voor kleine Charlotte. Fleurig en lief, maar niet zeemzoet of prinsesserig. In aanloop naar de lesvrije week ga ik alvast op zoek naar materiaal. En naar een patroon. Of niet. Want twee rechthoeken met een rits, hoe moeilijk kan dat zijn?

Februari 2014, intussen. Die lesvrije week vol naaiprojecten verandert in bedliggerij nadat het lichaam besliste dat het genoeg is geweest met de aanslagen. La Valisette raakt geknipt, en dat is meteen alles.

De maanden daarna raakt het valiesje in stukjes en beetjes gestikt. Met de nodige problemen betreffende stoflagen, ritsen en biaisafwerking binnenin. Patronenaanpasserij, daar draai ik inmiddels mijn hand niet meer voor om. Kleedjes en jumpsuits op maat, vrolijke truien, hemden met foliekes (all soon to be blogged!) rollen met het grootste gemak uit mijn verbeelding en vervolgens uit mijn machines. Tassen daarentegen; ik lijk er een antitalent voor te bezitten. Mét bijhorend gebrek aan goesting, hoewel de nood hieraan twintigmaal groter is dan de leegte in de kleerkast. Wat ik dacht toen ik uit het niets aan een patroon begon, geen mens die het weet. Dat het moeilijk was, en bijgevolg niet perfect; daar kwam ik tijdens en na de werken wel achter. Gelukkig is niets van mijn zweet en gevloek te herkennen in het eindresultaat.
ValiesjeBinnen
Het handvat in tassenband vrolijkte ik op met paddestoelenlint.
Handvat
De onderkant is in toile cirée, met noppen. Voor per-ongeluk-neerzetten-in-een-plas en dergelijke.
onderkant
Half mei 2014. Af! Met alweer examens in het vooruitzicht, beloof ik het bezoek voor erna. Echt waar.

Augustus 2014. Met meer interesse voor het papier dan voor mijn noeste arbeid opent Charlotte, luttele weken voor haar eerste verjaardag, het cadeau. Mama en papa zijn meer dan tevreden, en de bijna-jarige zal het ding nog jaren kunnen gebruiken bij logementen allerhande.
Hoekje
Al een geluk dat ik ditmaal niet voor kleding opteerde.

buitenstof: Hedgehoglets Teal (Norwegian Woods), Michael Miller, bij Habiba
binnenstof: kastliggertje Fredrika, van bij Ikea
versteviging: Décovil light, bij Pauli
onderkant: Sioux Rouge (toile cirée), Petit Pan, bij Hexagoon
tassenband: Vermiljoen
tweezijdige deelbare rits (100 cm): Veritas

maandag 16 september 2013

De Kleine Kleermaakster

Dit verhaal kreeg tijdens de zomervakantie een vrouwelijke spin-off. Eline – leeftijdsgenootje van Ilias, maar woonachtig op kleinere afstand van Eva’s naaikamer – wenste zich de technieken van snit en naad eigen te maken. Creativiteit en perfectionisme zijn 2 eigenschappen die haar toebehoren en meteen de ideale basis vormden voor een  dag naaiplezier.

Na het verplichte op de lijn stikken, zigzaggen en een korte machineverkenning kon het echte werk beginnen. Mevrouw kreeg de keuze tussen een tas, een rokje, een kussen of een vlaggenlijn. Zonder twijfelen koos ze voor het tweede,. De stoffendoos werd ondersteboven gekeerd en op 5 minuten waren model en stof beslist (iets waar ondergetekende vaak uren over doet…)

Eline knipte… 
…stikte….
…streek…
en overlockte alsof het niets was.
De voormiddag was nog niet voorbij of ze kon haar broek al wisselen voor een eigen creatie.
Mijn voorstel om na zoveel concentratie even buiten uit te waaien bleek geen optie. Na  de middagboterham naaiden we nog een haarlint én een tas naar dit model (maar zonder binnenzak).  Toen papa en broertjes ’s avonds aan de deur belden, kwam dit  meisje tevoorschijn:
Een heerlijke dag hadden wij samen, ik en een meisje dat maar niet weg wou uit de pas opengegane wereld vol mogelijkheden.

Zowat elke Vlaamse klas begint zijn schooljaar met het obligate “wat vond je het leukste tijdens de vakantie”-uurtje. Tussen de reizen en chirokampen van haar klasgenootjes vertelde Eline over onze naaidag. Thuis dwong ze mama om de oude naaimachine vanonder het stof te halen. Om maar te zeggen: de passie is overgebracht.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...