Communie-inspiratie: Party Animals!

Paasvakantie naaivakantie! Voor wie nog een (communie)feestje op de naaiplanning heeft, hier een vervolg op de beloofde inspiratie!

Mona voorzag ik vorig jaar van een échte feestoutfit, deze is er eentje "voor de show". Of "voor de shoot": in december lanceerden we bij Lotte Martens de PARTY ANIMALS en dat ging gepaard met een vrolijk fotofeestje.

Doet de naam PARTY ANIMALS geen belletje rinkelen? Dan keert u vast net terug van een maandenlange ruimtereis. Voor de communie- en lentefeestnaaisters bracht mijn lieve vriendin en werkgever Lotte Martens een prachtige collectie vol zijdes en jacquards uit. Ik viel als een blok voor Lopini: een licht rekbare jacquard met ingeweven diertjesmotief, die aan beide zijden bruikbaar is. Ik  ging voor de roze variant (voor jongens en stoere meisjes is er ook een lichtblauwe) en gebruikte de lichtroze 'voor'kant, maar de gouden achterkant is minstens even mooi!

Het patroon is van de hand van een -ik glimlach bij het schrijven- kersverse collega. Riets dansende krullen en glimlach begroeten mij wekelijks als ik het atelier binnenwandel. Topjob, topcollega's. 

Zijde en jacquard zijn niet de meest voor de hand liggende stoffen om mee te naaien, dat begrijpt Lotte ook. Maar ze zijn zò mooi, en veel eenvoudiger om te verwerken dan je denkt! Voor wie nood heeft aan extra tips, is er Riet. Sinds een maand zorgt zij voor patronen en inspiratie om je LotteMartens-stoffen ten volle tot hun recht te laten komen. Haar eerste patroon onder de LotteMartens-vlag is Just Knot It, een jurkje dat al lang bestond (mijn eerste versie zie je hier) maar nu uitgebreid werd met extra opties én een papieren versie.

Bovenstaande foto geeft een samenvatting van de patroon- en stofopties. Zijde, jacquard en basic LM's. Rimpelrokjes, geplooide voorpanden en paspels. Oneindige keuze met Just Knot It en de Party Animals!

In de Just Knot It-handleiding heel wat tips voor het werken met zijde en jacquard. Ik ging voor alle nieuwe opties: de geplooide driekwartcirkelrok en de driehoeksachterkant (helaas niet op foto), samen met de zo kenmerkende overlapzijpandjes.

De fluokleurtjes en fluopaspel geven al genoeg pit aan de jurk, maar voor nòg een extra dosis maakte ik er ook nog een vestje bij (hier geshowd door een ander bereidwillig modelletje van dienst).

Zeg je 'feest', dan zeg je 'kant'. Dit vestje zat op een halfuurtje ineen, want door de matgouden print rafelt de stof niet en hoefde ik dus geen randjes af te werken. Knippen, aan elkaar stikken en klaar is het toppunt van feestelijkheid. De kant schijnt lichtjes door waardoor je het jurkje er nog door ziet, een effect waar ik zelf heel erg fan van ben. Wil je voor meer warmte gaan, dan kan je uiteraard ook voeren met Venezia of met tricot.

Et voila, hier was (eindelijk) mijn Party Animals blogpost! Op een lente vol vrolijke feestjes!

Stof jurk: Lopini 07 - Party Animals limited edition 2018 - Lotte Martens (ik gebruikte 1m)
Patroon jurk: Just Knot It - Mind the Whale (maat 122)
Stof vestje: Lunari Aqua kant - Lotte Martens (ik gebruikte 1 paneel)
Patroon vestje: Knippie 
Sokken: Thunbergia karamel - Lotte Martens
Schoenen: Eli en Ocra bij HippeSchoentjes
Fotograaf: Douglas Moors
Model: Mona (6 jaar) en Liv (6 jaar)

De jas van een jaar

Een jaar geleden knipte ik een jas. 

Niet in een jas. 

Neenee, geen zorgen. 

Ik knipte een jas uit een lap stof. Een lange jas voor een lange broer.

Ik maakte hem af, maar toen was hij al oud. Een oude jas voor een jonge broer. Toen hij hem aantrok, werd de jas dus weer jong.

Een jonge lange jas voor een jonge lange broer.

Een waterdichte jas voor een fietsende broer. Een chique jas voor een stijlbewuste broer. Naaikenners verklaarden mij gek, maar ik ging voor waterdicht én chique: een peacoat in softshell.

Het vroeg precisie en iets meer trek-en-duw-werk dan wol, maar het resultaat is (bijna) perfect en dat was het waard.

Zelfs paspelzakken-met-klep, niet geïncludeerd in het patroon maar uitdrukkelijk gewenst door de bestemmeling, zitten na heel wat angstige uurtjes mooi waar ze moeten zitten.

De kap is afneembaar met knopen, dus de balans kan naar keuze overhellen naar de chique of de waterdichte kant. (Oh en let op die doorlopende naad! )

De gewone knopen, die zijn een ander verhaal. Mijn eeuwig trouwe werkpaard weigerde de grootte van die knopen te aanvaarden, en ik was te koppig om ze te vervangen door een minder perfecte set. Drie beroepsnaaisters durfden de softshell niet aan en verklaarden mij postpartuum zot (“Een peacoat in softshell? Onmogelijk.” Dat er een op knoopsgaten na afgewerkt exemplaar voor hen lag, kon blijkbaar niet als voldoende tegenbewijs tellen…) De vierde zette haar speciale machine in en leverde mij drie mooie knoopsgaten! 

Broers maten vertelden me: lengte XXL, breedte M. Gezien mijn ultrabeperkte ervaring met mannenjassen volgde ik braafjes alle stappen (nu ja, behalve dan de dubbele knopenrij. Mijn streven naar perfectie won het van het risico op niet-symmetrische rijtjes). De pasvorm achteraan is ideaal, vooraan zou een perfectionist wat opmerkingen hebben. Maar ik ben blij met het resultaat van al die uren arbeid en Broer dekt de minifoutjes toe met zijn grote mantel der liefde.

Binnenin herkent de kenner Atelier Brunette en dezelfde mouwvoering als hier. Nooit volgde ik zo precies een handleiding, nooit leerde ik zoveel nieuwe technieken in één project, nooit was een naaisel zo kleermakersprefect.

Helden opereren undercover, maar u herkent hen aan het masker in hun binnenzak.

Een nieuwe jas voor een geduldige broer. Een duurzaam meesterwerk om niet snel te herhalen. Maar het tevreden heerschap fietst de komende jaren warm en droog!

Buitenstof: marineblauwe softshell bij Madeline de Stoffenmadam (intussen uitverkocht, maar deze is gelijkaardig en nòg mooier!)

Voeringstof: Cosmic Blue, Atelier Brunette, bij Hexagoon

Voeringstof mouwen: Pauli

Patroon: Goldstream Peacoat, Thread Theory, maat M met lengte XXL (papieren patroon gekocht bij LanaLotta; het is er ook als pdf te koop)
Knopen en superheldenlabel: Hexagoon

Inspiratie voor deze jas vond ik in dit prachtexemplaar van Laurence.

Cheeta's in een jasje

** For English, click here **

Dit jasje droeg Warre tot zelfs het laatste knoopje niet meer dicht kon.

Tijd dus voor een vervanger, want One to Hug blijkt het ideale jasje voor babymama's. Snel aan te trekken, comfortabel, en met een kap voor warme oortjes. De vorige versie was een Teigetjes-jasje, dit keer kregen cheeta's de voorkeur.

Die Cheeta's zijn vanaf vandaag verkrijgbaar in de nieuwe collectie van About Blue fabrics: vier prints op hun bekende zachte sweaterstof, getekend door Eva Mouton.

De print deed mij wat aan Mini Rodini denken, en ik was dan ook heel blij toen ik hem in mijn brievenbus vond. Kleine Warre evenzeer: het ventje zonder interesse in zijn kledingomhulsels begon enthousiast te grommen en te wijzen toen hij zijn nieuwe jasje zag.

Het plan was paspel rondom, maar daar liet mijn denkvermogen mij ergens in de steek. De paspel die ik kocht, bleek 10cm te kort om het hele jasje te sieren. Na een nachtje oplossingsdromen besliste ik om enkel paspel aan de kap te verwerken, en het hele jasje te doorstikken met een siersteek. Minstens even tof, eigenlijk!

Het leuke aan One to Hug is dat hij omkeerbaar is. Ik verbood mezelf om op stoffenjacht te gaan en koos de bijpassende voeringstof uit mijn eigen collectie. Streepjes van Nosh Organics die ik hier won en die even zacht bleken als de luipaardstof. 

Van maatje 56 naar maatje 86. Groeien, die Warre kan er wat van.

Buitenstof: Cheeta's van Eva Mouton voor About Blue Fabrics

Binnenstof: streepjes van Nosh Organics

Patroon: One to Hug babyjasje, maat 86

Model: Warre, 1 jaar en 4 maanden

Groeifeestkindjes in de jungle - deel 2

Mona was, hoewel ook in lengte stijgend, maar een groeifeestzusje. Het échte groeifeestkind is deze reus!

Het concept 'groeifeest' is helemaal op de jongedame van toepassing. Net zeven, maar in winkelkleding al flink op weg naar een 152. Lange benen, grote voeten, zorgzame opmerkingen. Kijk eens hoe hard ze veranderde op een jaar! De kleuter maakte plaats voor een écht lagereschoolkind, en dat gaan we vieren.

Vieren in plissé natuurlijk. Niets feestelijker dan plissé, zeker niet als die wit met goud is. 

Ik koos opnieuw voor een eenvoudig model dat al eerder dienst bewees. De Ileana van Compagnie M. Ik gebruikte het patroon van het bovenstukje met korte raglanmouw en knipte van daar recht naar beneden, zo lang als de lengte van het plissépaneel mij toeliet (voor meisjes van bijna 1m40 dus tot net boven de knie). Bovenaan verwerkte ik de plissé dicht, onderaan valt hij prachtig wijd. 

Zwierig wijd.

Verbazend zwierig wijd.

Voor de schouderstukken gebruikte ik restjes leer van mijn boekentas. Dit leer komt binnenkort terug in de collectie in grote lappen, nu is het al als lint verkrijgbaar! (voor de kleinere maten van Ileana moet zo'n lint zeker volstaan om schouderstukken mee te maken)

Eerst had ik een blinde rits voorzien, maar de combinatie rits-plissé was duidelijk geen succesnummer. Lotte suggereerde om de rits te vervangen door een lintje en dat geeft een netter én feestelijker resultaat!

De feestdatum ligt nog maanden voor ons en zou in hoogzomerweer moeten vallen. Maar omdat ook juni soms maartse grillen kan hebben, voorzag ik een zacht capeje om haar warm te houden.

En - toegegeven - vooral omdat capejes en kindjes écht een schattige combinatie zijn.

Ik tekende het patroon zelf op basis van een truitje uit Suses kast. De kap is geïnspireerd op deze prachtige badjasjes.

De buitenstof is Galanthus Gold  een lichte zomerse nepbont. Zo zacht dat Suse hem eigenlijk liever aan de binnenkant draagt. Gelukkig voerde ik met Grus crèpe en is het geheel dus ook binnenstebuiten mooi. De cape sluit met een lintje uit dezelfde Grus-crèpe.

En zo veranderde de kleine kleuter plots in een dame met sixties-modellenallures. Tijd voor een groeifeest: Let's Party! 

Patroon jurkje: aangepaste Ileana (Compagnie M) - maat 8j

Stof jurkje: Plissé Limonium Gold - Lotte Martens (ik gebruikte twee panelen) + nepleder Hebe Mint - Lotte Martens

Patroon cape: zelfgetekend

Stof cape: Galanthus Gold - Lotte Martens (ik gebruikte één paneel), voering Grus crèpe (ik gebruikte 60 cm)

Schoenen: Manuela de Juan bij Anna Pops

Kunffelbeesten: Wild & Soft bij Les Enfants Terribles

Model: Suse (7j)

Zomerwarmte in Berlin

Het zou zomaar kunnen. In volle examentijd dromen van een weekje weg en plots op de bestelknop van een hotelwebsite klikken. Onbewust bijna, alsof je vinger je weg van studieboeken en richting stad vol kunst en geschiedenis dirigeert. Het had gekund, dat deze titel u vertelde over zomerse plannen. Maar dat doet hij niet. De zomerplannen situeren zich dit jaar vooral in Vlaanderen, en zoals u weet kan het daar flink on-zomeren. Voor gure dagen waarop men lijkt te twijfelen of de scheurkalender niet enkele tientallen blaadjes heeft overgeslagen, maakte ik een warme zomerjas. Een Berlin Coat voor dames!

Berlin is eigenlijk een winterjas, ontworpen door StraightGrain voor minder-dan-minderjarigen. Het patroon voorziet een dikke laag tussenvoering, maar wat meten en rekenen leerde mij dat maat 11/12j zonder die tussenvoering perfect zou zijn voor mij. Ik verlengde alle patroondelen met 8 centimeter, skipte de wattine maar voerde met tricot, en veranderde verder niets.

Veranderde niets. U leest dat goed. Voor deze eigenwijze naaister is dat bijna een unicum.

Toevoegingen deed ik wel (maar die vallen niet echt onder veranderingen, toch?). Ik gebruikte het patroondeel van de strikmouwtjes van Jackie voor een schattig accent.

De decoratieve zakklepjes uit het patroon maakte ik functioneel door er een echt zakje onder te verstoppen. Een zakje in de allerzachtste voile (restje van hier) dat sluit met een drukknoop.

Dezelfde voile gebruikte ik om de strikmouwtjes te voeren. Want ja, onderkanten en afwerkingen maken mij gelukkig. Als enige weten welk detail het geheel afmaakt, dat voelt als dagelijks verrast worden.

Zij maakte ooit een manteltje met het comfort van een sportjas. En dat, dat wilde ik ook. Een kap tegen de regen, en boordstof in de mouwen tegen fietswind. Echte dames verkiezen stijl boven comfort, echte buitenmensen verkiezen comfort boven stijl. Zelf een compromis tussen beiden zijnde ging ik voor een mix: zichtbare stijl, onzichtbaar comfort. De boordstof werkte ik weg in de mouwen. Om dat mogelijk te maken, assembleerde ik de hele jas volgens de handleiding van Lars, met een keergat in de mouw in plaats van onderaan. Zo kon ik binnenin boordstof toevoegen door de voeringmouw veel korter dan de buitenmouw te knippen. Iemand nood aan wat uitleg daarbij? 

Een onzichtbare kap is een uitdaging voor de betere goochelaar. Een zichtbare kap met stijl was meer een uitdaging op mijn niveau. Ik koos mijn mooiste roze stof als kapvoering, stak er een paspeltje tussen en doorstikte netjes alle naden. De kap is perfectie, ik zeg het u.

Als de kap 'op' staat, zie je hem helemaal doorlopen, de paspel die ik rondom de hele jas stikte. Diezelfde paspel zorgde ervoor dat de rugplooi -door alle stoflagen daar- wat in een punt ging staan, daarom stikte ik hem onderaan weer dicht.

"Jij hebt iets met rugplooien de laatste tijd", merkte Broer op. Hij krijgt gelijk: ik ben zelfs meer fan van deze dan van de oorspronkelijke open plooi.

Tot hiertoe verliep alles vlot. Maar dan kwam -letterlijk- een ander paar mouwen. Hoe ik ze ook draaide of stikte, aan de armen zaten altijd plooien. Ik riep verschillende hulplijnen in, tot zij er uiteindelijk achter kwam wat ik mis deed. Omdat de Berlinmouwen nogal breed vallen, tekende ik de mouw onderaan van de 11j naar een 10j, maar die versmalling onderaan zorgde voor stofteveel bovenaan. Met het versmallen van de volledige mouw kon ik het probleem grotendeels oplossen, maar om de perfectie te bereiken zal die cursus patroontekenen er toch eens van moeten komen.

De trouwe lezer ziet hier roze waar hij blauw had verwacht. Ik kleed mij graag in de kleur van mijn ogen en de zomerhemel, maar dit keer ging ik voor een echte meisjeskleur. Dat begon allemaal met deze prachtige sjaal die ik won in de Compagnie M.-wedstrijd. De sjaal was roze met nopjes en feloranje strepen. Daarbij pasten stof met nopjes (in de kap) en feloranje paspel (aan de zakjes). Daarbij paste dan de lichtroze gekookte wol. En daarbij de tricot die ik in diezelfde wedstrijd won. Cirkeltje rond.

Na een maandenlang maakproces hulde ik mij voor de spiegel in de eindelijk afgewerkte jas. Een zuchtje van teleurstelling ontsnapte. Ik zag mouwen met nog steeds enkele vouwen, een iets te breed model en scheve knopen. Het zuchtje gleed langs haar wang zoals alleen mama's dat kunnen voelen. "Eva", zei ze vermanend, "de hoeveelste keer is het, dat je een damesjas naait?" "De eerste", aarzelde ik. "Wel dan. Je kan niet verwachten dat alles wat je probeert vanaf de eerste keer perfect is." Ik lachte. Ineens zag ik een vrolijke, originele en lieflijke zomerjas. Mama's zijn voor levenslessen. 

"Jackie Kennedy!" riep vaderlief toen hij de jas voor het eerst aanschouwde, en raadde daarmee meteen waar de inspiratie van de ontwerpster vandaan kwam. Een mix van kinderlijke onschuld en wulpse vrouwelijkheid, zo helemaal jaren '60.

Intussen wacht ik vol geduld tot iemand mij op een weekendje weg trakteert (anyone?). Want een Berlin in Berlin, dat zou toch het summum zijn.

Buitenstof: lichtroze gekookte wol - Pauli

Binnenstof: mini stripes aqua pink - Nosh Organics (hier gewonnen, hier al gebruikt)

Patroon: Berlin coat by StraightGrain - maat 11/12j, 8 cm verlengd en zonder tussenvoering

Paspel en knopen: Hexagoon

Stof zakjes: Wildfield in Cherry voile - Free Spirit - restje van hier

Stof kap: overgekocht van Mieke, zij maakte er dit prachtige jasje mee

Sjaal: Betty Blush - La Femme Garniture (helaas uitverkocht)
Fotograaf: papa