topbar

donderdag 23 augustus 2012

Wie won?

Er gaat niets boven de zomer. Zon, water en een spannend boek zijn voor mij dé componenten van een geslaagde vakantie.
En het zijn niet alleen de eigenaars van boekhandels en uitgeverijen die u 's zomers aan het lezen willen zetten. Voor zij die niet houden van zon, en bij nader inzien ook niet van letters, bedacht Tante Hilde de oplossing: het fotoverhaal. En omdat grote voorbeelden er zijn om te volgen, presenteer ik u: een spannend zomerverhaal.

Bij gebrek aan van die prachtige poppen kregen Playmobilmannetjes de hoofdrol. Uit het zorgvuldig opgestelde BBQ-feestje van kleine zus werd even een familie geleend, die mocht figureren bij de bekendmaking van de winnaars. Meet moeder en vader P., en hun kroost:

Zij genoten met de hele familie van een zonnige dag in hun achtertuin. Vader P. braadde een lekker kippetje, moeder P. genoot van een wijntje, en kindjes P. speelden rustig samen.

Ergens in de namiddag werden ze opgeschrikt. Met de vraag om te helpen. Aangezien moeder P. van de hulpvaardige maar luie soort was, besloot ze dat haar kinders dit wel wilden.

De secretaris van de familie P. (die liever anoniem wenst te blijven) had de namen van alle give-away-deelnemers op kleine briefjes geschreven, die in grote potten gedaan, en eens goed geschud. Toen was het de beurt aan de kindjes, die elk één briefje mochten trekken. Gelukkig waren er 4 potten, dat scheelde al heel wat geruzie.
Zoon 1 mocht beginnen, want hij was de oudste. Hij nam een aanloop en belandde met een grote sprong in de pot, alwaar hij snel een briefje trok.
Wie won het strikje?
Daarna was Dochter 1 aan de beurt, omdat zij het mooist kon tekenen. Vader P. zette een ladder tegen de rand en hielp haar erop. Voetje voor voetje schuifelde ze tot boven, en viel toen pardoes in de pot. Moeder P. slaakte een gil. Gelukkig was er niets ergs aan de hand, en kwam haar oudste dochter ongedeerd tevoorschijn met een briefje in haar hand.
Wie won de slofjes?
Zoon 2 was van het stoere type (en stiekem fan van Tarzan). Hij klom in de appelboom, zwierde wat heen en weer, en maakte zo zijn grootse entree in de pot. Aldaar sloot hij zijn ogen (eerlijk was hij ook) en koos een papiertje. Over zijn blauwe plekken hebben we het een andere keer.
Wie won de bloemenhanger?
De grootste pot was voor het kleinste meisje. Met veel moeite sleurde ze mama's strandstoel tot tegen de rand, ging erop staan, boog heel diep voorover en viste een briefje.
Wie won het haarlint en de broche?

Hiep hiep hoera! Een dikke proficiat aan Ballétoile, Alix, Heidi en Storm! Als jullie even je gegevens mailen naar eva.vandevelde@hotmail.com, dan zorgt de secretaris van familie P. ervoor dat u binnenkort een pakketje tussen de krant en de rekeningen vindt.

Rest mij nog het bedanken van de gehele familie voor hun geduld en eeuwige vrolijkheid. Die kindjes P., dat zijn nogal gemakkelijke kinders jong. Die ouders hebben daar nauwelijks werk mee. Dus als U ze graag eens leent, voor een familiefeest of een bezoek aan een chique kinderwinkel of een andere gelegenheid waar Uw kroost zich behoort te gedragen, laat maar weten.

En U zou ik ook graag bedanken. Voor het deelnemen (belangrijker dan winnen?). Voor de verjaardagswensen. Voor het lezen en het volgen en de reacties. Merci! (en doe zo verder hé =D)

Dan ga ik nog wat in de zon liggen, terwijl de kindjes rustig spelen.

zondag 12 augustus 2012

Give away

Omdat ik bijna jarig ben. (ja jong, 17 augustus!)
Omdat ik op die dag evenveel jaar word. (en ik dat wel speciaal vind)
Omdat het zomervakantie is.
Omdat U al met 29 volgers bent.
Omdat ik intussen al zo'n 3400 keer gelezen werd.
Omdat Uw reacties mij altijd blij maken.
Omdat het mooi weer is
Omdat ik graag cadeautjes geef.
Omdat ik goed gezind ben.

En nog veel meer redenen waar ik u niet mee ga vervelen. Waar het om draait, is dat er hier iets te winnen valt. Voor u ja.

Kiest u even uit:
Nummer 1. Haarlint en bijpassende broche. Helaas te klein voor uw eigen hoofd, maar u heeft vast wel een dochter of buurmeisje, niet?
Nummer 2. Babyslofjes. Voor uw eigen kroost of voor die van een ander.
Nummer 3. Een hangertje, voor aan een ketting. Kiest u zelf nog welke van de twee.

En het wordt nog beter: het enige wat u hoeft te doen is een reactie achterlaten. Zodat ik weet dat u wilt meedoen. Simpel, niet? En wilt u nog wat extra kansen, dan kunt u volgen. Of delen. Of allebei.

Verder wens ik u meer winnaargeluk dan de portie die mij doorgaans wordt toebedeeld.
En aangezien ik de dag van mijn verjaardag ergens op kamp zit, trek ik op 23 augustus een winnaar. Akkoord?

maandag 6 augustus 2012

Een streepje fluo

Rimpelrokjes. Iets wat nog weinig woorden behoeft, me dunkt.
Gewoon, volgens meisjesmama - al lukt het steeds beter met de ogen dicht.
Met zelfgemaakte fluogele paspel die én schoon contrasteert met de blauwgroene stof én schoon combineert met het gele topje dat al een halfjaar doelloos in de kast hangt (én ook met de zonnebloem, maar dat is eerder toeval).
Met fluogele stiksels, overal, en een sierstikseltje vanonder. Omdat mijn Bernina dat kan en ik daar niet eerder gebruik van maakte.
Want een beetje fluo op zijn tijd, dat misstaat niet. Dus nee, Oon, gij zijt niet de enige.

woensdag 1 augustus 2012

Vertraging

Op 6 mei was mama jarig. Ik beloofde haar een rokje. Op 1 augustus was het af.
Maar - voor u mij ervan beschuldigt een slechte dochter te zijn - ik heb een excuus: eerst was er dit, toen dit en dit en dit en dit. En schoof mijn belofte naar beneden op de Priority List. Tot nu. Want nu is het vakantie, nu heb ik tijd, en nu regent het. De perfecte omstandigheden voor de creatie van een rokje!

We togen naar Antwerpen en kozen stof bij Julija. Vervolgens naar de bibliotheek om een oude Knipmode op te diepen en een patroontje kiezen.
Uit nummer 8/2011. De plooitjes in het voorpand liet ik weg.
Wonder boven wonder scheen vandaag terug de zon. U hebt geluk, want nu hoeft u niet tevreden te zijn met onderbelichte regenfoto's. En konden wij de hangmat nog eens buiten zetten, voor moest u zich afvragen welke functie dat voorwerp rechtsonder vervult.

Bijna 4 maand na datum. Gelukkig beschikt de bestemmelinge over een flinke portie geduld.

vrijdag 27 juli 2012

Kleuterkunst

Kleine Liv (jaja, die van het blokjesrokje) is kunstenares. In bijberoep, naast het kleuterschap. Er gaat geen dag voorbij of u vindt haar tussen de potloden. Op een keer maakte ze een portret. Van mij.
En zie nu hoe schoon. Dat kind heeft talent, ik zeg het u.
In Spanje bezochten wij het Miró museum. Die mens kan schoon schilderen, daar niet van, maar ikzelf vond Liv's portret toch een tikkeltje mooier. Al sluit ik enige bevoordeeldheid niet uit.

Er moest dus iets mee gebeuren, met dat kunstwerk. Iets méér dan hangen-op-het-prikbord-tot-de-kleur-volledig-is-afgegaan. Toen kwam Het Plan. Ik fotografeerde, drukte af en verdeelde in vakjes.
Waarom? Ha! Om het op stof te vereeuwigen! Ik zocht een stuk wit katoen, mengde textielverf tot de juiste kleuren, en schilderde. Mezelf op een kussen. (En waarom de vakjes? Dat maakt het vergroten makkelijker - trucje van de tekenacademie.)
Langs de zijkant stak ik, gewoon voor de leut, een groepje lintjes.
De achterkant kreeg een blad-stofje, afkomstig van een Hema-dekbedovertrek. Bij den Hema, in de solden, daar kunt ge nogal koopjes doen! Alles bij elkaar zo'n 3 meter stof, en dat voor 5 euro!

De gelijkenis is treffend, vindt U niet?

zaterdag 21 juli 2012

Terug van weggeweest

Hier ben ik weer. Terug van weggeweest. De hele familie is met al haar hebben en houden (lees: 5 valiezen, 3 schoenenzakken, 2 curverbakken vol spelletjes en zonnecrème en andere rommel, plus zo'n 30 flessen Spaanse wijn) heelhuids thuisgeraakt. Wat een knappe prestatie was van papa en mama chauffeur.

En we brachten het goed weer mee. Speciaal voor u. Omdat het, zo wij hoorden via sms-jes van het thuisfront, nogal nat was in ons belgenlandje. Dan zaten wij daar toch goed in Spanje :)

Maar nu weer helemaal terug. Wat ook inhoudt dat de naaimachine opnieuw kan draaien. Ik denk dat we daar alletwee even veel naar verlangden. U zal hier dus weer wat zien verschijnen, zo af en toe. Maar ook niet te veel hé, het is tenslotte vakantie.

Om u wat jaloers te maken:






zondag 1 juli 2012

Zomer!

De zon komt niet naar hier, dus trekken wij naar ginder. Dat was het gedacht, toen we ergens in de winter onze vakantie boekten. En we kregen nog gelijk. Met uitzondering van gisteren was het enkel regen dat de klok sloeg. Maar het mooie weer van gisteren en het vooruitzicht op meer gaven mij zin om nog iets ineen te steken voor op vakantie. Iets snel (er moet ook nog ingepakt worden) en simpel. Een smocktopje!




Tof dat dat is jong, dat smocken! Men neme een lapje stof van 20 cm hoog, men smocke zo'n 20 rijtjes, men neme een ander lapje stof van 40 cm hoog, men rimpele dat en stikke dat daaraan. Ziezo.

Licht en luchtig. Zon, here I come!
En U, tot over drie weken. Geniet van Uw vakantie!

donderdag 28 juni 2012

Rokjes en de krant

Ik las het in de krant vorige week. Of in de gazet, zo u wilt. Juni, rokjesmaand. En daarbij een foto van het Zsazsa-boek. Hoog tijd dus om eens in dat boek te beginnen. Niet dat ik het nog niet gelezen had, dat wel. Meerdere keren zelfs (Zsazsa blijft toch hilarisch!). Maar een rokske uit dat boek, daar was ik gewoon nog niet toe geraakt. Tot nu.

Het gekende procédé: ik liet een mama een stofje kiezen, schotelde haar het Boek voor, en ging aan de slag.

Wederom met label in de zijnaad, gevoelige kinders hé.

De oma kwam, en nam haren overlock mee. Zalig gerief jong, absoluut. Dat ding verhuist spontaan naar nummer 1 op de verjaardags-verlanglijst (17 augustus, hint! hint!). Ziedisaan, wat een propere afwerking!

Na jaren biais aanzetten volgens deze methode (jaja, die Zsazsa, we kunnen er niet naast kijken hé), ging ik nu voor simpel, snel, en drie keer zo schoon. Gewoon voor het stikken dubbel strijken, rond de stof plooien (u hoeft zelfs niet te spelden), en hopla: hij zit er netjes rond.

In de avondzon ziet dat er zo uit:

En moet u nu eens wat weten? Dat kind mag mijn rokje aan op de trouw van hare nonkel! Nen trouw hé! Waarop iedereen in sjieke kleren loopt enzo! Zeg nu zelf, dat is toch een eer.

PS: Het kind in de rok op het feest ziet U hier.

donderdag 21 juni 2012

Klaar voor verzending

Nu de kronen af zijn, kunnen ze op de post. Met een schoon briefje bij en al.
Netjes opgevouwen paste alles nét in de envelop.
Momenteel ligt er dus een dik pak op de kast in de gang. Te wachten op verzending.


En wat deed ik verder nog op een woensdagnamiddag?
Wafels bakken. Véél wafels. Een keuken vol.
Telt u er ook 245?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...