Lotte Martens & LeChaperon(un)limited

Lotte Martens. Belgische textielontwerpster. LeChaperon(un)limited. Online platform voor jonge Belgische ontwerpers. Beide volgde ik al langer dan het moment waarop ik de vraag kreeg: "Wij gaan samen iets ontwikkelen, doe je mee?" Dat "iets" bleek een textielbox te zien, ofte een doos gevuld met geweven goud. Lotte ontwierp 13 exclusieve prints die gedrukt werden op allerlei stofsoorten, van nepbont tot boordstof over katoen tot vilt. Kleine lapjes in verschillende formaten, voor stijlvolle details in kleding of accessoires. En ik mocht met 3 lapjes aan de slag!

Een foto die door withlovebyeva is geplaatst op 7 Mei 2016 om 11:27 PDT

Waar ik in de begindagen van mijn naaicarrière resoluut op het rek katoentjes afstevende, merk ik dat mijn oog na vijf jaar naaien in stoffenwinkels eerder valt op wol, zijde of crêpe. De doos bestaat zowel uit katoen-met-print als uit specialere stoffen, dus er is voor elk wat wils. Ik koos voor de blauwe en roze boordstof met gouden print (Bask Mint en Bask Rose) en voor het grijze nepbont met  stipjes (Niyona fake fur). Dat het grijze truien zouden worden, dat wist ik meteen. Opvallende boordstoffen zijn eerder schaars in het winkelaanbod, dus moesten dit twee truien worden waarvan de boorden extra opvielen. 

1) De trui voor Zus

Zoals sommige dames een volledige kast met schoenen of handtassen kunnen vullen, heeft Zus een liefde voor truien. Ze kreeg er de afgelopen maanden al twee, maar tegen een derde zei ze geen nee! Haar stijl is sober en sportief, een stijl die mij doorgaans maar matig kan bekoren. Maar dit. Oh dit. Hier ben ik verliefd op. 

Ik haalde het patroon van haar verjaardagstrui nog eens boven en maakte hem naar haar wens nog iets meer oversized. Na het knippen van een halsboord en twee mouwboorden had ik nog twee streepjes stof over.

Zoals een indiaan zijn gezichtsstrepen heeft, zo heeft Zus nu twee mouwstreepjes. Ik val in herhaling, maar oh wat vind ik ze mooi. Dat felle blauw tegen het effen grijs, en het goud dat alles een chique toets geeft. Ik wou bijna dat deze trui voor mij was ;-)

Haar reactie toen ze hem voor het eerst zag was goud waard. Blinkende ogen en met fluisterende stem die opperst geluk verraadde zei ze: "Oh Eva. Oh wauw. Dit is echt de allermooiste trui die je ooit al gemaakt hebt!" Ze trok hem meteen aan naar een feestje en stemde de rest van haar outfit erop af. Zo gaf ze mij het grootste compliment dat je van een tiener kunt krijgen: haar vriendinnen mochten hem zien. Ik hoop dat ze de trots in haar ogen ook opmerkten. 

2) De trui voor mij

Zij het blauw, dan ik het roze. Mijn stijl is kleurrijk, getailleerd en met aandacht voor details. Dus details kwamen er veel!

Als mijn hoofd een kast was, was het zo'n kruidenierskast met honderden schuifjes vol ideeën. Een zelfbestuivende kast die aan de lopende band haar eigen vulling genereert. Raken de schuifjes overvol, dan raakt het systeem uit evenwicht en voelt het alsof mijn hoofd ontploft.  Bij tijd en stond moet er dus een schuifje open en laat ik de vulling los op mijn naaiwerk. Wat zelden resulteert in 'less is more', want er zijn nog zo veel volle schuifjes en alles moet er ooit eens uit. Een trui vol overdaad, dus! Met kant en paspel en roze en goud en grijs en bont.

Dat het nepbont in schouderstukken zou veranderen, dat lag vast. Ik koos dus het patroon van de Leather Sweater en tekende op goed geluk een 176 uit. Perfect, ook qua lengte van lijfje en mouwen (een unicum in mijn patroongeschiedenis!). De mouwen versmalde ik wel een beetje. Ook verdubbelde ik de hoogte van de mouwboorden om zo veel mogelijk van de prachtige boordstof te laten zien.

De rug kreeg een 'specialleke'. Een plooi die opengaat als ik mijn rug krom en een stukje van de boordstof laat zien. Wie raadt waar dit idee vandaan komt, verdient eeuwige roem!*

* Wie geen idee heeft: let bij een volgende treinrit eens heel goed op het uniform van de conducteur? :-)

3) De conclusie

Twee totaal verschillende truien, die tonen hoeveel kanten je op kan met deze stoffen. Sober of over-the-top, sportief of meisjemeisje, opties te over en gegarandeerd een mooi resultaat. Kijk voor meer inspiratie ook eens bij Ik ben Vink, Compagnie M, Petrol&Mint, Paspelpoezen, Remi & Henri, StraightGrain, Hilde@Home en De Zuster Van !

(En voor het geval u dacht dat het altijd liefde was tussen ons beiden: dit was de volgende foto in de reeks.)

Dat laatste was een mopje, natuurlijk ;-) 

In de nieuwe truien ook nieuwe labels. Meer daarover volgende week!

Trui Zus (met blauwe boorden):

- grijze mêlee sweaterstof: Pauli

- boordstof: Bask Mint in de textielbox by Lotte Martens & LeChaperon(un)limited, hier te koop

- patroon: zelfde als hier, zelfgetekend naar een Aymara trui

Trui voor mezelf (roze boorden)

- grijze mêlee sweaterstof: Pauli

- kant: De Stoffenstraat

- boordstof: Bask Rose in de textielbox by Lotte Martens & LeChaperon(un)limited, hier te koop

- stof schouderstukken: Niyona Fake Fur in de textielbox by Lotte Martens & LeChaperon(un)limited, hier te koop

- patroon: Leather Sweater - La Maison Victor - maat 176

- elastische paspel: Lanalotta

Labels

Geweven labels met eigen logo in 1 kleur - Nominette.be (meer info daarover volgende week!)

Het communiezusje

Na het communiejurkje, nu het communiezusje. Liv deed haar eerste communie en Mila mocht mee in de feestlichtjes staan. Twee zusjes met dezelfde ogen, prachtige haren en prachtige namen. (Als ik een dochter mag verwelkomen, is de kans groot dat een van beide op het geboortekaartje komt te staan). Twee zusjes met verschillende karakters. Eentje vol durf en eentje verlegen, eentje sportief en eentje creatief, een paardenliefhebber en eentje met paardenangst. Voor het feest mochten ze gelijken en verschillen. Dus koos ik zusjespatronen en zusjesstoffen. Liv in Jaanu, Mila in Tinny. Liv in Aspius, Mila in Bromelia.

In tegenstelling tot haar zusje stelde Mila weinig eisen. Toen "paardrijbroek" niet door de feestoutfout-goedkeuring raakte, werd de wens "een jurk met een strik". En met een V-rug en zakjes? vroeg ik. "Doe maar!" riep ze. In mijn hoofd werd haar jurk een Antoinette.

Omdat de echte Antoinette maar tot maat 128 gaat, maakte ik een Tinny in maat 7j (U heeft gelijk. 7j is doorgaans kleiner dan 128. Maar niet bij StraightGrain ;) Smalle Mila draagt 140 en had achteraf gezien zelfs nog in de 6j gepast.) De typische Antoinette-elementen - zakjes, strik, V-rug en plooien - plakte ik bij Tinny, en dat werd dit!

Ik knipte de rok zo dat de print doorloopt van achter naar voor. Voor het bovenstuk en de voering gebruikte ik de effen versie van de stof. De strik is fluo-oranje Petit Pan. Fluopaspel in de zakjes en aan de schouders, et voilà. Onfotografeerbaar fluo. Om u een idee te geven: dit benadert de originele kleur het meest.

De dame keurde de jurk goed. "Dit kleedje is echt perfect!", riep ze vanop het springkasteel. "Ik kan er haasje-over mee doen!" Zo voldeed ik aan het enige criterium van dit springkonijn, en tegelijk aan het schoonheidscriterium van haar mama. Met succes, getuige de complimenten van de genodigden.

Zo pasten de zusjes perfect bij elkaar. Oordeelt u zelf maar!

kleedje Liv: zie hier

stof kleedje Mila: Bromelia by Lotte Martens

stof strik: Rigato Orange by Petit Pan

paspel: Hexagoon

patroon: mix van Tinny en Antoinette

Het communiejurkje

Ergens op een winterdag kreeg ik de vraag waarop ik stiekem al jaren hoopte. "Wil jij mijn communiejurkje maken?" Naaien voor kindjes is het fijnste wat ik mij kan bedenken, en naaien voor feestkindjes is het summum daarvan. De grootste eer die je als naaister kan krijgen: bijdragen aan iemands allermooiste dag. Volmondig ja was mijn antwoord, terwijl de vrolijkheid binnenin borrelde.

Grote broer Mats mocht enkele dagen na haar eerste hostie zijn plechtige communie doen. Om alvast wat kleedjesinspiratie te verzamelen, mocht Liv mee naar de winkel voor zijn kostuum. En daar werd de dame verliefd op een jumpsuit. Niet zomaar verliefd, nee, dit moest en zou haar communie-outfit worden. Haar mama is een kleedjesfan, dus werd het een compromis. De jumpsuit voor de mis, het kleedje voor het feest (dat plaatsvond op Mats' communiedag, een kleine week na de hare).

Speciaal en speels, dat was de bedoeling. Ik liet haar kiezen uit een hele reeks stofjes en zij koos na lang nadenken de mooiste eruit. Zachtroze met koperen vlekjes, prachtig bij haar huid en haar. Bij de stof groeide in mijn hoofd het model. Een Jaanu met diepe stolpplooien en feestelijke details.

De foto's die ik u hier toon, zijn een mix van studiofoto's die we nog snel namen nà haar echte communieshoot (ook die mocht ik voor mijn rekening nemen. En geloof mij, die foto's zijn nog duizendmaal mooier!) en feestfoto's waarop kind en jurk in volle actie te bewonderen zijn.

De rimpelmouwtjes waren een wens van haar mama. Verder kreeg ik carte blanche, en die vulde ik op met koper. Een koperen lintje over de naad, met rechts een heel klein strikje.

Op elke plooi een parel en een blaadje, zorgvuldig met de hand vastgestikt. Met diezelfde blaadjes kreeg ze oorbellen, maar die vergat ik te fotograferen.

Een pofrokje voor extra prinsessenvolume, dat komt piepen als de prinses haar meest koninklijke beweging toont.

Ik mocht mee aanschuiven aan de feesttafel en nam verlegen lachend de complimenten in ontvangst. Of ik professioneel naaister was? En eigen collecties uitbracht? Dat het zo prachtig was. Een mens zou er zowaar van blozen.

Al was dat laatste compliment helemaal waar. Het wàs prachtig. Ze was prachtig. Elke zonnestraal deed haar jurk anders schitteren. En zonnestralen waren er veel, op die zomerdag in mei.

Of ik mee kwam springen, vroeg ze met haar liefste puppyogen. Eén keer, twee keer, veel meer keer. En ik zei telkens ja. Want mijn kleine schoonheid zien springen in haar allermooiste jurk, de zon in haar haren en de lach op haar gezicht, oh wat werd ik daar gelukkig van.



De opdracht kwam meteen in meervoud. Naast Livs jurk mocht ik ook grote zus Mila van feestoutfit voorzien, én mocht ik de fotografie en de kaartjes van beide feestelingen verzorgen. De trotsbarometer steeg tot ongekende hoogten. Hou u dus vast voor een communie-overload. Mila toont u maandag haar Tinny-Antoinette!

stof: Aspius van Lotte Martens

patroon: Jaanu (Norah versie) van StraightGrain

sandaaltjes: Liu Jo

De geur van zomer (en twee winnaars)

We schrijven mei, maar voor mij is de zomer begonnen. Dat rook ik. Zomer begint met een geur. Niet die van zonnecrème of watermeloen of smeltend asfalt; dat zijn geuren van halfweg de zomer. Het begin, dat is versgemaaid gras in de weiden rond ons huis, tweemaal daags gekeerd om goed te kunnen drogen. Zodra die geur mijn neusvleugels doet trillen, weet ik dat het tijd is om de winterjassen voor zomerkleding in te ruilen. (En telkens ben ik dankbaar dat pollenallergie niet op mij van toepassing is).

De dag dat de zomer begon legden Zus en ik de laatste hand aan een niet zo zomers kledingstuk. Hoewel, hiermee is ze ook aangepast aan zomerdagen Belgian Style, met regen en wind en wintertemperaturen.

Het was een jaar geleden dat we nog eens samen hadden genaaid. Maar toen bestelde zij een trui met schouderstukken en een borstzakje en wijde mouwen, en ik zei dat ze dat gerust ook zelf kon maken. Dus ziehier, het resultaat van weer een fijne samenwerking!

Zus houdt van simpel en sportief, ik hou van opvallend en vrolijk. De compromis vonden we in een kleurig zakje en stoere ritsen aan de schouders. We gebruikten 1 deelbare rits van 20 cm en knipten die in vier. De buitenste tandjes verwijderden we met een tang zodat de overlock zich er niet stuk op zou bijten.

Vandaag is 9 mei, de dag waarop ik 14 jaar geleden mijn eerste hostie kreeg. Vorige week mocht mijn kleine vriendin Liv hetzelfde doen; en ik maakte haar jurk. Hier alvast een sneak peek (wie herkent het patroon?), keert u donderdag eens terug om de rest te zien!

Vandaag is 9 mei, de dag waarop ik de winnaars van de verjaardagsgive-away bekend zou maken. Verrassend genoeg heet eentje gewoon kotgenoot, dus ZoGeknipt kan ik haar in persoon overhandigen. De tweede is mevrouw VereLotte! Stuur je me een mailtje?

Dan wens ik ons landje een stralende zomer! Hopelijk komt deze trui pas in september weer uit de kast :-)

patroon: Knipmode

stof: gespikkelde sweaterstof bij De Stoffenstraat (hier gebruikte ik al de gele variant ervan)

stof borstzakje: restje katoen van hier

Mama Susanne

Haar naam telt één letter meer maar klikt even Frans en eindigt op hetzelfde duo. Geen wonder dat moederlief fan is van Susanne!

Fan van het eerste moment. We stopten bij de Stoffenstraat om een stofje voor mijn testersversie te kiezen, en ter illustratie toonde ik haar een fotootje van het patroon op mijn telefoon. "Dat", repliceerde ze droogjes, "lijkt me echt geen model voor jou". We wandelden buiten met stof voor haar.
Gebreide stof met zwarte, rode en witte draadjes. Allesbehalve mijn kleuren, maar duidelijk wel de hare. 

Fan van poseren, dat is ze iets minder. Maar laat dat nu net mijn enige voorwaarde zijn: ik naai met plezier wat de huishouding wenst, zo lang de ontvanger daarna maar voor mijn lens plaatsneemt. Dus positioneerde ik haar voor de witte muur die mijn naaikamer sinds kort rijk is, gaf haar een kopje koffie om alvast iets in handen te hebben, en kreeg vijf minuten kliktijd. 

Niets is meer rewarding (een Nederlandse vertaling van het woord dat volledig zegt wat ik bedoel, vind ik eventjes niet) dan naaien voor mijn mama. Van de acht weken waarin ze Susanne ter beschikking heeft, werd de cardigan opgeteld al minstens 40 dagen gedragen. Een succes!

En een snel succes, want deze versie zat in een wip in elkaar. De stof was aan beide kanten bruikbaar, dus hoefde ik geen voering te knippen. De randjes werkte ik af met elastische biais. Omdat moederlief graag lange truien draagt, koos ik voor de lange versie. Maar hoewel ze bijna 10cm kleiner is dan ik, komt ook die behoorlijk kort om 'lange versie' te heten. Grote dames met Susanneplannen: verlengen is de boodschap! 

Telkens ik haar in één van mijn creaties zie rondlopen, word ik warm vanbinnen. Ontzettend dankbaar is ze, die mama van mij. Dat vraagt om nog wat meer kledingverwennerij, niet waar?

patroon: Susanne Cardigan, Compagnie M
stof: weinig elastisch breisel - de Stoffenstraat