Hoe het hier gaat. En wie er won.

Dat ze blij was met de hoge berichtenfrequentie van de afgelopen weken, schreef zij onder mijn laatste blogpost. Want dat dat vast zou betekenen dat het met mijn gezondheid weer volledig in orde is. De waarheid ligt een beetje in het midden.

Het gaat beter. Beter als in 'beter dan deze zomer'. Niet 'beter' als in 'helemaal de oude'. Dagen bestaan nog steeds uit weinig doen en veel rusten, maar 'weinig' is niet 'niets' en dat is al een hele vooruitgang. De vermoeidheid blijft, als een diep zwart gat in mij die alle energie opslokt. De pijn en de misselijkheid vervoegen haar als ik niet luister naar de rustoproep. Ik leer dus langzaam luisteren naar de stemmetjes die na een halfuur inspanning "genoeg!" schreeuwen. Ik studeer verder op halve kracht, zet mijn sociale leven gedeeltelijk on hold, en vul vele uren met liggen en slapen. Maar ik leer ook om te genieten van het moment, om te leven in het nu, en om de goede dagen te vullen met dingen waar ik écht blij van word. Zoals naaien. En fotograferen. En bloggen. Creativiteit die een uitweg vindt, dat geeft ook energie!

Misschien was u enkel geïnteresseerd in het antwoord op de vraag of u binnenkort uw speldjes in een echte With Love - by Eva kunt prikken. Dan hou ik u niet langer in spanning! Ik las met veel plezier jullie mooie woorden, en twijfelde lang of ik nu mijn poëtisch buikgevoel dan wel random.org zou laten beslissen wie er won. Uiteindelijk koos ik voor de eerlijkste optie: volledig onschuldig bepaald werden de winnaars:

1. Lies Bet

2.  S*fie

3. mijnlevenmet4helden op Instagram

Dames, sturen jullie een mailtje naar withlovebyeva (at) hotmail (punt) com ? Dan komen deze zachte cadeautjes snel jullie richting uit!

Niet gewonnen? Niet getreurd! Kijk eens bij Marleen, misschien won je daar wel?

Of stik er snel zelf eentje met deze tutorial: fijne restjesverwerking en instant vrolijk resultaat!

100% Belgisch design (én de vernieuwde blog!)

Met een lichte kniebuiging heet ik u welkom in mijn nieuwe blogwoonst. Een pre-housewarming als het ware, want de final touches zijn nog in uitvoering. De plinten moeten nog geplakt worden en hier en daar mist een schilderijtje. Maar de basis is af, net op tijd, want ik kon het niet over mijn hart krijgen om deze prachtfoto's en prachtjurkjes tegen het oude behang te presenteren!

Tijdens de workshop die ik bij Lotte Martens volgde, raakten we aan de praat over het zelfstandigenberoep. Ik had maar een halve "veel te weinig naaitijd"-verzuchting nodig om een suggestie op te gooien. Wat als ik eens wat kleedjes voor Lotte's dochters zou naaien? Een voorstel dat op veel enthousiasme onthaald werd.

Twee vliegen in een klap: ik mocht kleinemeisjesnaaien (hoera!) en zij mocht haar dochters in haar eigen stoffen hullen. Ik kreeg volledig carte blanche, zowel voor stofkeuze als voor patroon. (Kunt u zich voorstellen hoe geweldig dat is, carte blanche in Lotte's winkel?)

Voor grote zus Suse (6) koos ik de Rhodifer, een dikkere geweven stof met oranje, witte en roze draden van verschillende diktes. Ik verlengde de Ileana dress tot een A-lijnjurkje en maakte de korte raglanmouwen uit een wit pelsje. Dat idee zag ik in de wintercollectie van Anne Kurris. 

Suse is grote fan van de schouders: het pelsje heet "haar poesje" en wordt veelvuldig geaaid.

Voor de opmerkzame zielen: de fotoshoot gebeurde zonder het striklintje in de taille. Uit vrees voor verlies was dat zo goed verstopt dat we het tijdelijk niet terugvonden ;-)

Kleine zus Mona (4) kreeg een Tinny-dress in de lichtroze Clarias. De stof is iets dikker en zachter dan gewone katoen, en zalig om te verwerken én om te dragen. Ik knipte het bovenstukje met aangeknipte mouwtjes in het effen deel van de stof en gebruikte het bedrukte deel voor de rimpelrok.  Bovenaan voegde ik een 'improvisational pleating'-detail toe waarin de koperen bedrukking terugkomt. Daarvoor knipte ik gewoon een lange strook waarin ik plooien streek: drie naar boven en vier naar beneden. Ik maakte een voorpand uit twee delen en stikte de plooistrook ertussen met koperkleurige glitterpaspel.

Beide jurkjes sluiten met een blinde rits op de rug en zijn volledig gevoerd. Eén paneel was voldoende voor elk.

Ik denk dat ik nooit eerder zo genoot van een fotoshoot. Van de warme ontvangst, het prachtige decor, de twee engeltjes met hun gouden krullen.

Mama Lotte zorgde achter de schermen voor gekke bekken. In combinatie met de vrolijke modellen liet dat de zon in mijn lens schijnen!

Sinds de Sint mij Shoot! bracht, leer ik experimenteren met mijn Nikon. Voor het eerst fotografeerde ik kindjes in manual mode. Door hun grote beweeglijkheid vertrouwde ik steeds op de automatische functie om wazige foto's te voorkomen. Wat een vergissing! Nooit eerder was het licht in mijn foto's zo mooi.

100% Belgisch design is dit. Twee patronen van eigen bodem; geïnterpreteerd en uitgevoerd door ondergetekende; in stoffen ontworpen en gedrukt in Leuven; geshowd door twee prachtige Vlaamse kindjes.


De foto's en jurkjes maken mij bij elke blik opnieuw blij. En mij niet alleen, zo blijkt. Ontzettend vereerd riep ik 'ja!' toen Liv's mama mij vroeg om de communiekleedjes en -foto's voor haar dochters te maken. Want dat is wat ik graag doe: ontwerpen, naaien en fotograferen, met kindjes in de hoofdrol. Op naar meer van dat!

Jurkje Suse:

patroon: aangepaste Ileana dress van Compagnie M, maat 116 (6y)

stof: Rhodifer bedrukt - Lotte Martens

pels: Pauli

rits: Veritas

Jurkje Mona:

patroon: Tinny dress van StraightGrain, maat 104 (4y)

stof: Clarias - Lotte Martens

paspel: Hexagoon

rits: Veritas

Eindigen doe ik met twee keer goed nieuws!
1. Beide stoffen zijn in verschillende Vlaamse webshops te koop, oa. hier en hier
2. U kunt nog tot zaterdag meedingen met de give-away!

Krijg je graag een mailtje bij elke nieuwe blogpost? Follow my blog with Bloglovin

Boy to hug

** English version here **

Ten tijde van mijn eerste naaistapjes ontstond Vermiljoen. De eerste stoffenwebshop in Vlaanderen, de enige plaats om kleurrijke katoentjes zonder internationale verzendkosten te scoren. Mijn eerste bestelling ging met knikkende knietjes, want de functie 'online voelen' is -nog steeds- onbestaande. Ik gooi eens een suggestie op in de ingenieurskringen ;-)

Recht evenredig met de groei van mijn naaiskills groeide ook het webshopaanbod. Winkels kwamen en verdwenen weer. Heden ten dage kunnen we wel spreken van een overaanbod op de markt. Maar vind je in die markt nog ergens een gat, dan is succes niet ver weg. Er is MonDepot met stoffen uit kledingcollecties, Kersenpitje en KiwiFabrics met een groot aanbod tricot, Bambiblauw met haar eigen dierenpanelen en enkele prachtige web + gewone winkels die de 'online voel'-functie overbodig maken. (Kent u nog 'speciallekes' die ik zeker moet bezoeken? Laat maar weten!) Dat er voor zonenmama's nog zo'n gat in de Vlaamse stoffenmarkt te vinden is, dat merk ik nu Ilias de kinderprintjes ontgroeit. Voor die zonenmama's opende Jongens Toch! de virtuele deuren. Om dat te vieren mocht ik een stofje uit hun shop verwerken!

Uit het aanbod selecteerde ik een prachtige wol, voorbestemd voor een al even prachtig patroon. One to hug, dat is kleine Warre zeker!

De kleuren koos ik op basis van een sjaal die Warre's mama (aka textielontwerpster Lotte Martens) regelmatig draagt. Bij aankomst deed de stof mij wat aan Teigetje denken, dus de keuze voor oortjes lag voor de hand.

Verder koos ik voor de kap met deelnaden zoals Riet aanraadt voor de allerkleinsten, paspel rondomrond, en de mouwomslag voor wat extra groeimarge. Al zal dat voorlopig niet nodig zijn: vijf weken oude Warre zwemt nog in zijn maatje 58!

Dankzij de lijvige fotohandleiding ging het maakproces als vanzelf. Ik gaf mezelf in gedachten al een pluim, want het jasje was ruim voor de bezoekdeadline klaar. Tot ik aan de sluiting begon. Ik zal u het uitgebreide verhaal van de drukknopenmiserie besparen (korte samenvatting: tandjes die de verkeerde kant op bogen, pogingen om die kleine duivels met een mes los te maken, kapotte drukknopen en een scheur in het jasje, reparaties, nieuwe pogingen. Dit een aantal keer herhaald tot de voorziene blauwe drukknopen één voor één de vuilbak in gingen. Bezoekje aan Veritas waar uiteraard enkel nog wit voorradig was.) Gelukkig lukte het uiteindelijk wel, is er niets te zien van mijn gesukkel, en vindt zijn mama de kleurafwisseling nog tof. 

Ik voerde het wollen jasje met sweaterstof, zodat Warre tijdens de voorspelde winterprik ingeduffeld naar buiten kan. Iets te warm voor binnenshuis-gebruik, en dat liet hij duidelijk merken tijdens de fotoshoot. Geen glimlachjes, maar wat vind ik dit beeld prachtig. Expressieve Mona met haar bezorgde blik, die lieve handjes rond haar broer. Allebei zo puur en echt.

Mijn camera en ik hadden een heerlijke ochtend bij een prachtig gezin. U ziet hieronder al een glimpje van de jurkjes die ik voor zijn grote zussen maakte. Het resultaat van die vrolijke fotosessie toon ik u woensdag, samen met een helemaal vernieuwde blog!

En er is nog meer leuk nieuws voor u! Met de kortingscode withlovebyeva krijgt u 10% korting in de Jongens Toch! shop. Net als ik verliefd geworden op dit wolletje? Op zoek naar vrolijke jongensstoffen? De korting is maar liefst 3 maanden geldig. Ga en koop!

Buitenstof: oranje met blauwe wol bij Jongens Toch!

Binnenstof: donkerblauwe sweaterstof bij Pauli

Paspel en drukknopen: Veritas

Patroon: One to Hug babyjasje (maat 48-86) van Mind the Whale

Een kleine give-away

We gingen een avondje samen naaien, Marleen en ik. Zij had een oplossing nodig voor de rommelige speldenpot en ik had gewoon zin in babbelen en stikken. Eentje voor elk, dat was het plan. Maar toen doken we in haar restjesbak en lagen er ineens een tiental stoffencombinaties klaar. We tekenden een patroon voor een speldenkussen à la Elisanna en deden dan van bandwerk. Zij knippen en strijken, ik spelden en stikken. Zij dan met de hand de keergaten, want de mijne zijn enkel voor een blinde onzichtbaar te noemen. 

We eindigden met een stapeltje vrolijkheid, koud geworden thee en een glimlach. Om de kleurtjes die zo vrolijk combineerden, om het snelle resultaat, om de gezelligheid.

We eindigden met acht speldenkussens, iets te veel van het goede voor twee naaisters. Daarom schenken we met de glimlach enkele aan jullie!

Hoe dat werkt? Hier kan je er twee winnen, bij Petrol&Mint ook, en dan nog eens twee op onze Instagram-pagina's. Dat wil dus zeggen: zes keer kans! Hier kan je kiezen uit deze versies:

1. Zwart-wit: gestreepte diertjesstof (hier gebruikt) in combinatie met zachte teddy en een oudroze onderkant.

2. Oranje: Rhodifer van Lotte Martens (gebruikt voor dit kleedje, soon to be blogged) in combinatie met fluo-streepjes van Petit Pan en een witte onderkant.

Wat moet je doen? Het enige wat je hoeft te doen is een reactie achterlaten met daarin uw favoriet. Of nee, dat zou wat saai zijn. Vertel mij daar ook maar bij wat uw favoriete woord is. (Ja echt, het woord dat u het mooiste vindt. Qua klank, qua betekenis, qua herinnering. Bij mij staan 'slaapwel', 'meloen' en 'ontroering' hoog op het lijstje.) Ik vul een klein boekje met prachtige woorden, om te gebruiken in gedichten en verhalen, om te herlezen. Alleen die verzameling al leest als poëzie.

Dus, samenvatting:

1. Kies in welke van de twee speldenkussens u het liefste zou prikken

2. Denk eens na over uw mooiste woord en het verhaal daarachter.
3. Volg With Love - by Eva via Bloglovin' of Google Friend Connect 

4. Laat een reactie achter met daarin vermelding van uw favoriete speldenkussen en uw favoriete woord. Reageer je anoniem, laat dan ook even je mailadres achter.

Wil je nog meer winkansen? Nummertje 3 kan je winnen op Instagram!

En ook bij Marleen kan je pareltjes winnen!

Winnen kan dus hier, hier, hier en hier.  Op zaterdag 20 februari trekken we elk drie winnaars. Succes!

De hype waar ik niét aan ging meedoen

** English version here **

Ik ging er niet aan meedoen. (Onderlijnd, om de stelligheid van die uitspraak aan te geven). De hype van de ananassen. Die gele vrucht mocht wat mij betreft haar invloed beperken tot het hoogst culinaire niveau van kip-curry en fruitsalade. Zelfs de vele ananasoutfits die in blogland en de winkels verschenen, konden mij niet verleiden. Maar toen zag ik dit. Misschien was het een moment van zwakte. Misschien hoopte ik bij de stof ook wat van haar fotoskills te ontvangen. In elk geval: voor ik het wist knipte mevrouw Petite Couture mijn bestelling ananassen.

De effen grijze sweaterstof die ik voor een ander project mee had besteld, bleek bij aankomst exact even dik en zacht en grijs als de ananassen. Beiden combineerden in mijn hoofd tot een bomberjack die als tussenseizoenjasje en als wintertrui kon dienen. Ik koos een patroontje uit de Knippie en knipte de grootste maat, met in mijn hart een beetje twijfel, want wat als dat te klein zou zijn?

Om de grijze stof wat op te vrolijken, voegde ik nog eens wat paspel toe. De schouderstukken zaten in het patroon, het achterpand hertekende ik om een boogvormige lijn te creëren. Ook alle naden doorstikte ik met gouden garen.

Om kriebelende ritsen in de nek te vermijden, stikte ik er een strook zachte stof achter, die aan de halslijn omkeert en de trekker verbergt.

De laatste stikseltjes gebeurden in oktober, tijdens een ontzettend gezellige naaizondag met Eva, An, An en Sharon. Nadien werd de trui welgeteld één keer buitenshuis gedragen (binnenshuis - waar comfort primeert - wel vaker, zoals u hier al zag). Hij was namelijk, euhm, een beetje gròòt. 

De mening van mijn stijladviseur was kort en duidelijk: "Eva, je lijkt wel zwanger." Laat dat nu een illusie zijn die ik niet wenste te wekken. De trui verdween bijna in de zak met bestemming Asielzoekerscentrum, tot ik maanden later plots zin kreeg in wat priegelwerk. Ik tornde de rits los en haalde aan beide voorpanden 1,5 cm weg. De zijnaden en de mouwen nam ik in met 2 cm. Toen ook dat nog meer 'zak' dan 'trui' leek, stikte ik twee nepen over de gehele ruglengte. 

Het resultaat is draagbaar, al suggereert de voorzijde nog steeds een kerstmanbuikje (Dat u dat niet merkt op de foto's, zegt u? Ik deed een beetje van straktrekken hier en fotoselectie daar, om online misverstanden te vermijden, maar u kunt mij op mijn woord geloven). Boosdoener zijn de zakken, die ik een volgende keer niet meer in de dikke sweaterstof zou uitvoeren. Maar weglaten ontnam de jas een praktische functie (denk: opbergplek/handenwarmer), dus ik liet ze zo. Evenredig met het aantal getornde steken zakte ook mijn perfectionisme; de uiteindelijke afwerking binnenin laat dus wat te wensen over. Gelukkig maken de zachtheid en de warmte van de stof veel goed! Conclusie: draagbaar, en best tevreden.

Ananasstof: A nana's grijs sweater - Aime Comme Marie - ooit bij Petite Couture

Effen grijze stof: Aime Comme Marie - ooit bij Petite Couture

Patroon: model 30 - Knippie 2/2015 - maat 164

Rits: Veritas

Paspel: de Stoffenstraat

Fotograaf: Broer

Sneeuwtijger op een regendag

** English version here **

Wie ooit lid was van een sportclub kan hem zich nog levendig voorstellen. Oversized. Modelloos. Uitgevoerd in doorgaans niet bij elkaar passende kleuren. Voorzien van reclame. Mogelijks ook van de eigen naam. Het gaat hier over de clubtrui. Een simpele maar weinig stijlvolle manier om aan de wereld duidelijk te maken voor welk doel de eigenaar een balletje trapt/toetst/dribbelt/gooit. 

Wie ooit lid was van een sportclub en met afkeer terugdenkt aan zijn clubtenue, kan zich vast niet voorstellen dat ik mij door dat kleinood liet inspireren voor mijn laatste naaicreatie. En toch. De volleybaltrui van Zus deed mijn naaihart een beetje sneller slaan. Onvermijdelijk uitgevoerd in groen-wit-zwart, maar met vooraan prachtig doorgesneden kleurvlakken. Ik verhuisde het idee naar de rug en maakte er dit tulpvormig achterpand van.

Een achterpand van een T-shirt. Mijn kleerkast herbergt vooral kleurige kleedjes en rokjes, maar op dagen waarop een broek de voorkeur wegdraagt, kom ik zelden verder dan jeans + effen T-shirt + comfortabele trui. Hoog tijd om wat bovenstukken aan de kledingcollectie toe te voegen!

Happy Nature 3 kwam als geroepen. Zodra de prachtige foto's mijn scherm opvrolijkten, kon het koopstemmetje zichzelf niet bedwingen. Na mijn examen snelde ik naar LanaLotta, zodat ik zelfs niet hoefde te wachten op verzending.

Doing a good exam = little present for myself! @bambiblauw @lanalotta #happynature3 #bambiblauw #lanalotta #fabric #sewing

Een foto die door withlovebyeva is geplaatst op 23 Jan 2016 om 1:24 PST

Hoef ik u nog te vertellen dat het liefde was? Op het eerste zicht met de heldere tijgerprint, met de kleuren, en met de subtiele geometrische lijnen op de achtergrond. Tijdens de verwerking met de kwaliteit van de tricot: zelfs zonder boventransportvoet gleed die gelijkmatig onder mijn machine door. Tijdens het dragen met de stevige rekbaarheid. Wat voelt het heerlijk, die zachtheid op mijn vel.

Uit één paneel kreeg ik met gemak een voor- en een achterpand. Voor de mouwen gebruikte ik grijsblauwe tricot. Omdat 'gewoon' ook maar gewoon is voegde ik schouderstukken toe, met elastische paspel in de kleur van het tijgerneusje.

De opmerkzame bloglezer herkent misschien het interieur van Griet. Tijdens een naai-maar-vooral-babbeldag stelde ze haar fotografiekunsten ter mijner beschikking. Want zelfs op een donkere regendag leek de zon in dat prachtige huis een beetje te schijnen.

Zo werd de sneeuwtijger mijn eerste bijdrage aan de Sew It!-challenge van Petit à Petit + family, waarin ik de uitdaging aanga om maandelijks iets te naaien met een zelfgetekend of onherkenbaar aangepast patroon. Eenvoud om mee te beginnen. Qua draagplezier: een simpel maar groot succes.

Andere sneeuwtijgers vind je bij Khadetjes, Emma&Mona, P'titmonstres, StraightGrain, Noxeema, Fruits de Mère, Miss Wobie, Jade'Or en Made by Elke.

Tricot met tijger: Happy Nature 3 - Bambiblauw bij LanaLotta

Grijze tricot: Swafing bij LanaLotta

Elastische paspel: LanaLotta

Meer With Love - by Eva? Volg mijn blog met bloglovin'!