Heidefeetje

Mijn Livjelief en Feliz, ik schreef toen al dat er nog zouden volgen. Deze Feliz maakte ik in restjes van dit bloesje: gouden linnen en Nani Iro satijnkatoen, beide van Julija’s shop.

Restjes, dat betekende ‘puzzelen’. Ik maakte de versie met plooitjes en liet wat plooien weg: in de plaats van acht voor- en achteraan werden het er vier vooraan en twee achteraan.

Bewegingsvrijheidscheck: nog steeds dik ok! Ik vind de smallere rok zelfs iets ‘damesachtiger’ voor meisjes van tien.

Haar vorige Feliz past nog (en ze draagt hem zo vaak! Ik moet altijd glimlachen als ik haar in mijn creaties zie huppelen) dus ik maakte opnieuw maat 9j.

Uit stofgebrek werden het de kleine flutter sleeves. Makkelijker voor de combinatie met winterse cardigans, al blijven de zwierige mouwen toch mijn favoriet.

Purper was hij al niet meer, die Kempense hei, toen ik mijn favoriete kind ertussen plaatste en mijn fototoestel bovenhaalde. Maar zomers scheen de zon, op de hei en in ons hart!

Om het met een Vlaamse klassieker te zingen:

Hoe schoon nog de wereld

De zomerse hei

Dat is hier op aarde

De hemel voor mij

Daar streek neer een feetje

Zo vrolijk dansant

De zon in haar ogen

De zomer in haar hand

Stof bovenstukje:  Essex Linen yarn dyed metallic - Robert Kaufman - bij Julija's shop

Stof rokdeel: Beau Yin Yang stripe black - Nani Iro - bij Julija's shop

Patroon: Feliz jurk - StraightGrain - maat 9j
Model: Liv - 10 jaar

Gezien: HUIS (8+)

Mijn kleine vriendin Liv en ik, wij houden wel van wat cultuur. In afwachting van eigen kroost om in te leiden in de wondere wereld van theater en musea neem ik haar mee naar elke voorstelling die mijn mailbox passeert. Samen genieten we van woorden en van beelden en laten we onze fantasie haar loop. Gisteren zagen we HUIS, een doe-voorstelling voor ouders, kinderen en iedereen die 8+ is.

HUIS is een huis. En toch weer niet. Het is een huis zoals een kind het zou tekenen: een rechthoek met een puntdak en een schoorsteen. En tegelijk is het kapot. Want binnen wonen een mama die geen mama wil zijn, een papa die niet terugkomt en een kind dat probeert te begrijpen. 

Aarzelend wandelden we die wereld binnen, met in onze oren het verhaal. Een verhaal met twee helften: kinderen horen de mamakant, volwassenen horen de kinderstem. 

HUIS is geen voorstelling met een podium en een publiek, maar een gebouw met vier kamers waar je op je eigen tempo door wandelt. Kamers vol details, om te kijken, te voelen, te zitten of te liggen.

Na het verhaal fluisterden we na, zij en ik, in de kamer met het zachte tapijt waar we het liefste zaten. Ik stond ervan versteld hoeveel ze onthouden had, hoeveel ze begrepen had van een verhaal dat ging over de moeilijkheid van mama-zijn als je tegelijk door een depressie waadt; en van kind-zijn van een moeder die enkel slaapt en een vader die misschien ooit terugkeert. Toch was het verhaal nooit triest. Het ging over wensen en dromen en kietelen, heel erg op kindermaat en tegelijk ook voor volwassenen mooi. 

De kamers zijn heerlijk om door te dwalen en de koptelefoon zingt poëzie in je oor. Wie wil kan zijn verbeelding laten dansen, en dat is wat we deden. 

HUIS was poëzie met een rauw randje. Bij het buitenkomen deed het licht bijna pijn aan onze ogen. Het was weer even wennen, die echte wereld.

HUIS is een installatie door Inne Goris, LOD muziektheater en HETPALEIS. Met een koptelefoon wandel je op eigen tempo door het huis en krijg je tijd om het te laten binnenkomen. Ouders en kinderen horen hetzelfde verhaal vanuit een ander perspectief, wat uitnodigt om nadien te vertellen. Gezien in de Warande op 18 februari 2018. 

Ik vind het bijna jammer dat ik dit moet schrijven in een wereld waarin sluikreclame zo vanzelfsprekend is, maar nog even voor de duidelijkheid: niet gesponsord, enkel onze onder-de-indruk ervaringen. In de hoop dat het jullie inspireert!

Alpaca's op Kinderkunstendag

"Kunstenares in bijberoep, naast het kleuterschap". Dat schreef ik vijf jaar geleden over toen nog mini-Liv. Kleuter is ze al lang niet meer, deze negenjarige die mij blijft verbazen met haar heldere omgevingsanalyses op het kruispunt tussen klein en toch al groot. Kunstenares, dat blijft ze. Waar haar leeftijdgenootjes de glitterpot uitgieten boven hun tekening, plakt zij zorgvuldig dat ene veertje op die ene plek zodat de compositie in evenwicht is.

En omdat ik voel hoe ze mijn liefde voor schoonheid deelt, neem ik haar graag mee die wereld in. Tussen poëzie en potloden dwarrelt ons graagzien in glimlachvonkjes.

Gisteren stelden Vlaamse cultuurcentra hun deuren open voor Kinderkunstendag, en uiteraard konden wij daar niet ontbreken. We knutselden een stadsplattegrond, fietsten op gekke fietsen en zagen kunstenaars aan het werk. Het allermeest genoten we van massage collage, een heel interactieve voorstelling over voelen en het lichaam. In het feestgeweld leek die zacht verlichte zaal vol kussens  waar ouders en kinderen elkaar leerden masseren bijna een coconnetje. Een echte aanrader!

Héél toevallig had ik ook mijn camera mee. En zij haar nieuwe trui aan. De alpaca's van Eva Mouton x Bambiblauw in een Issie top. Dit keer koos ik voor de afgeronde zoom en de single ruffle in maat 152. Liv heeft een velletje waar ik jaloers op ben: het hele jaar door zomers bruin en dus prachtig bij het roze en oker uit de stof. De perfect bijpassende tricot vond ik zomaar in mijn stoffenkast.

We dronken appelsap in een cafeetje. Ze zeurde om frieten. Natuurlijk. Van kunst krijg je honger, zeker als je negen bent. 

Stof: Eva's alpaca's - Bambiblauw
Patroon: Issie top - Sewpony - maat 152
Model: Liv (9j)

Feliz

** To read this post in English, click here **

"En moet jij dan een kleedje voor mij maken? Of mag jij zelf een kindje kiezen?" Ik had haar net het concept 'blogtour' uitgelegd en ze had nog wat vragen. Wie die mevrouw was die de kleedjes bedenkt. Of ik haar kende. Ik vertelde over An en over de vele StraightGrain-jurkjes die al in hun kast hingen (zie Tinny - Tinny - Jaanu - Jaanu). Ze keek omhoog. "Wist die mevrouw dan al dat jij dat voor mij ging maken?" Natuurlijk, antwoordde ik met een glimlach die vertelde dat ik het allerliefst voor haar naai.

Al toen de eerste sneak peeks van het Feliz patroon verschenen, wist ik dat dit een jurkje voor Liv zou zijn. Zwierig en speels, lekker los, zoals ze het graag heeft. Ontzettend vereerd was ik dus toen de blogtourvraag in mijn mailbox verscheen!

In mijn hoofd zat een stoere Feliz. Een funky stoffencombinatie die zowel meisjesachtig als cool was, met een zichtbare metalen rits om het geheel nog wat extra pit te geven. Ik bestelde stof bij Julija en vertrok naar IJsland, erop vertrouwend dat het pakketje op mijn bureau zou liggen bij thuiskomst. Maar daar ging iets mis en de stof lag er niet. Insert improvisatiemodus. Sinds ik mezelf opleg om enkel voorraadstofjes te gebruiken slonk de stapel al aardig, maar -of dus- voor Feliz vond ik geen match. Het werd een tweedekeusje.

Maar wel eentje waar zij ongelooflijk blij mee is!

Hoofdvoorwaarde bij naaienvoorLiv is zachtheid. Ik wìst dus gewoon dat ik met een pelsen bovenstuk zou scoren. Als we succes afmeten aan het aantal pels-aaitjes tijdens de shoot, verdient die keuze een medaille.

Een restje Moonstone voor de voering en mouwtjes. Om de mouwen te dubbelen was het restje te klein, dus voerde ik met effen wit. Een volgende keer zou ik ook verstevigen want ze missen wat "schwung" in het bombastische geheel.

Voor de rok recycleerde ik een exemplaar dat me al maanden vanop haar kapstok aankeek. Ooit bedoeld als een rokje voor mij, maar te lang en te breed en toen wat vergeten. Ik tornde de boel los en stikte het geval integraal aan het pelsen bovenstuk. Iets meer rimpels en langer dan de bedoelde Feliz-rok, maar daardoor goed voor nog meer prinsessen-attitude.

"Leuk dat het zo wat langer komt", liet de prinses weten. "Ik wou al eens zo'n lang kleed kopen maar dat mocht niet omdat het op een pyjama leek." Met daarbij een blik die liet verstaan dat haar mama niet moest proberen om dàt argument nog eens boven te halen.

De rits, die zou de lieflijkheid wel wat temperen. Maar daar kwam een praktisch bezwaar: pelshaartjes en ritstandjes, die zouden vast nooit vrienden worden. Dus ging ik all the other way en werd het een open rug met een gouden striklint. Op en top prinses.

Het kleedje heet Feliz, vertelde ik haar. En dat dat in het Portugees "gelukkig" betekent. Ze knikte bedachtzaam. "Goed", zei ze toen. "Want ik bén ook gelukkig." ♥



Met deze prinsessenversie sluiten wij de Feliz blogtour af. Meer Feliz-inspiratie vind je bij deze naaivriendinnen en -idolen! En mijn stoere funky Feliz? Die zal er zeker nog wel komen :-)

Lily & Woody | Kaatjenaaisels | Yerasi | Flaflinko | Blanche | Liesellove | Bel'etoile | Petrol & Mint

Made By Sara | A Naais ID | sewpony | 128 | Sweeter Than Cupcakes | Noortjeprullemie

Thread Riding Hood | Clara stickar | Christinaa | Love You Sew | My Petite Sophie | With Love By Eva

Patroon: Feliz jurk, StraightGrain, maat 9j

Stof bovenstuk: pelsje van bij Pauli, hier ook gebruikt

Stof rokje: iets synthetisch van bij Pauli

Stof mouwtjes: Moonstone Pink - Atelier Brunette - van bij LanaLotta, hier ook gebruikt

Hemeltje: Ikea

Model: Liv (9j)

Vienna in blue

** To read this post in English, click here **

Zeven jaar geleden was deze dame een klein peutertje. Met haar knuffel stevig in haar handjes geklemd en haar duim in haar mond, te klein voor de grote wereld en dus met wangen vol bange tranen.

Zeven jaar geleden was ik vrijwillige hulpjuf in het klasje waar inzij terechtkwam. Zij, met haar bruine krullen en grote ogen die niet durfden opkijken. Zij met haar verlegenheid en haar voorzichtige glimlach. Ik naam haar onder mijn vleugels, tot ze -langzaam en op haar tempo- leerde vliegen. (Dat verhaal lees je hier).

Zeven jaar later is dat kleine vogeltje een heuse dame. Ze blies negen kaarsjes, danst door haar dagen en vertelt honderduit over haar dromen en haar vriendinnen. Maar haar àllerbeste vriendin, dat is degene die ze (in haar ogen) al haar hele leven kent. Dat ben ik. Ze schrijft mij brieven vol liefde, stuurt mij knutsels vol hartjes, en zegt op elke samendag minstens zes keer hoe blij ze is dat wij BFF's zijn. 

Maar eigenlijk hoeft dat niet eens. Als ze naar mij opkijkt, met ogen die stralen van dankbaarheid en vertrouwen, dan voel ik dat de hartjes tussen ons in zweven.

Zij knutselt, ik naai. Niet met hartjes, wel met veel liefde. Vandaag een Vienna dress, het patroon van Kaatjenaaisels and Bel'etoile dat nu ook in het Engels beschikbaar is.

Vienna moet ik u vast niet meer voorstellen. Een prachtig en origineel patroon dat mijn Livje wonderwel flatteert en op een avondje ineen zat. Toen ik voor Tulip samenwerkte met Katrien, zag ik een geweldige patroonontwerpster met oog voor detail. De combinatie met Isabel kon niet anders dan vonken geven. Ook zin gekregen om met Vienna aan de slag te gaan? De code INSTAPARTY geeft je 10% korting in de shop!

Liv werd er 9 in juli maar is groot voor haar leeftijd. Ik maakte de 140 en die zit haar als gegoten. Ruimte om te huppelen en te spelen en toch een mooie pasvorm.

Negen, dat is soms op het randje. Geen tiener maar ook geen kleintje meer. En hoewel Liv helemaal blijft opgaan in Frozen en fantasiespel (en die kinderlijke verwondering hopelijk nog lang mag behouden) vind ik dit jurkje de ideale mix. Schattig door het rimpelrokje en de mouwtjes, en toch niet mini door de V-rug en het effen bovenstukje. Ik vind haar alleszins een echte dame in deze jurk!

Een dametje van negen, met een oog voor details die anderen niet zien. Met een molentje dat probeert om de wereld te begrijpen, een gevoelig hartje, een grote glimlach en de liefste ogen die opkijken naar mij. Ik ben zo dankbaar dat ik deel van haar levensreis mag zijn.

Patroon: Vienna jurk - maat 140 - door Kaatjenaaisels en Bel'etoile - hier te koop

Stoffen: Cocquelicot Bleu (Petit Pan), overgekocht van haar, gecombineerd met effen donkerblauwe katoen

Model: Liv (9 jaar)

Mijn iets-meer-dan-10 van 2016

Lieve Lies, mijn buurvrouw op naaiweekend, vroeg mij naar mijn favoriete foto's van 2016. Een halve maand geleden intussen, de tijd waarop er bij haar 13 berichten verschijnen en hier twee 😉 Maar nu maak ik mijn vertraging goed! 

Sinds dat eerste stokje ben ik fan van jaaroverzichten. Vorig jaar postte ik er eentje uit het niets, dit jaar was ik vereerd met weer die vraag. Eindejaar is hier ook blokperiode en dus niet de tijd van grote schrijfinspiratie, maar ik deel wel met plezier mijn lievelingsbeelden.

JANUARI. Een winterdag die wel zomer leek (hoewel de sneeuwschep in de hoek aan het échte seizoen herinnert). Einde examens, een zee van tijd, en uren Monopoly spelen met Broer in de zon. Een snelle gsm-foto, maar zo'n warme herinnering.

FEBRUARI. Suse in Ileana. De eerste keer naaien voor de LotteMartensmeisjes, de eerste keer kindjes fotograferen in Manueel. Zo blij was ik, met beide resultaten. Zo blij waren zij. Het leverde mij -van hun papa- de titel "de bron van ruzie in ons huis" op. Blijkbaar gaat het wassen van alle Evajurkjes gepaard met groot gevecht en drama 😂

MAART. De eerste lentezon. Jan en ik installeerden ons in het kotkeukenraam, genoten van de beginnende warmte en droomden van zomer. De zon speelde in het spiegelglas en deed ons lijnen en kleurvlakken cadeau. #nofilter, dus. Summer reflections, titelden we dit beeld in onze kunstenaarsfantasie.

JUNI. Net na de examens, een week met twee lieve vrienden waarin niets moest en alles kon. Zoals "naar de winkel fietsen en halverwege stoppen om een boeket te plukken", bijvoorbeeld. Of "de namiddag vullen met gezelschapsspelletjes bedoeld voor min-12-jarigen" (en alles winnen, sorry Emile! 😉). Telkens ik deze foto zie komt er een heerlijke rust over mij. Vrienden en tijd, meer heb ik niet nodig. Merci, Jan en Emile, ik heb jullie graag!

JULI. Zus en neefje Ilias aan de zoutmeren in Valencia. Er is niets bewerkt aan deze foto, de kleuren waren écht zo en dat is net wat mij eraan intrigeert. 

 JULI. Nog meer Zus in Valencia. Opnieuw onbewerkt en zo prachtig van licht. Ik zeg het haar veel te weinig, maar ze is een schat, mijn kleine zus. Ze staat vaak op de eerste rij als mijn gezondheidsproblemen-frustraties zich een weinig vriendelijke uitweg zoeken, en toch blijft ze zo zorgzaam, zo vol glimlach, zo lief. Dankjewel, lief kleintje ♥︎

AUGUSTUS. Onlosmakelijk verbonden met 2016 is Tulip. Een zomer vol eerste keren: mijn eerste naaipatroon, mijn eerste fotoshoot, mijn eerste kennismaking met Illustrator en InDesign en met Katrien. De eerste keer dat ik 8 keer na elkaar hetzelfde patroon gebruikte, ook 😉 Er kroop ontzettend veel werk in en ik leerde ontzettend veel bij. Nog eens merci, lieve Katrien, voor de vlotte samenwerking!

AUGUSTUS. Zo veel bezoek in de naaihoek dat ik er zelf niet meer bij paste. Ineens beslisten alle aanwezige huisgenoten en logees hun naaikunsten te willen verbeteren en holden mijn adviezen daar tussendoor. Heerlijk vind ik dat, mijn passies doorgeven!

AUGUSTUS. Het kapstokjurkje van de vorige foto op model. Eén van de eerste experimentjes met mijn nieuwe 50mm 1.4 lens, zonder twijfel de beste aankoop van 2016. Ik kan naar deze foto blijven kijken; die kleuren, die focus. Zo zomer.

SEPTEMBER. Een weekje aan de Noord-Franse kust, met een lieve vriendin, met heerlijk nazomerweer en elke dag zee. Kamperen, tragen, wandelen, verloren rijden, Scrabbelen, genieten. 

DECEMBER. Fakkeltocht. Hanne begon als kotgenoot, en werd bijna ongemerkt een steeds betere vriendin. Veel dankjewel moet ik haar zeggen. Voor haar uitgebreide feedback bij het testen van de Tulip Top (lees haar mooie gastblog hier nog eens terug!). Voor die keren dat ze boodschappen deed of voor mij kookte wanneer het niet ging. Voor haar luisterende oor en haar lieve berichtjes. Voor zoveel meer.

Sommige foto's koos ik vanwege het moment dat ze representeren, anderen vanwege het gevoel dat ze oproepen. Ze doen mij dankbaar terugkijken op de mooie momenten van 2016. Stiekem maak ik dit overzicht vooral voor mezelf, zodat ik regelmatig kan komen genieten ;)

Meer jaaroverzichten?

2014 - 2015

En nu op naar een prachtig 2017, dat ik jullie van harte toewens!

BewarenBewarenBewarenBewaren
BewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewaren