topbar

dinsdag 11 september 2018

Frances trio

Ergens in juni nam #frances de digitale naaiwereld even over. En hé, ik vond haar gelijk wel een toffe. Voor mezelf, of voor Zus, of misschien wel voor mama?

Frances top FibreMood


Ergens eind juni sloot een grappig examen de standaardrij af. Geen meerkeuze, geen mondeling gestamel, maar een creatieve opdracht: leg de cursus uit aan de hand van iets wat jou passioneert. De cursus bestond uit concepten als intended/implemented/attained curriculum, multigelaagd, meerdere stakeholders, actieve betekenisgeving en meer van zulke vrolijkheid. Ik gooide dus even mijn mentale box open en deed Frances in die concepten passen!


(Misschien wilde ik mezelf ook een naaidag cadeau doen, zo midden in de examens, onder het mom van “ik werk voor school”. Misschien hé.)

Frances top FibreMood

Hoe dan ook, op één dag naaide ik drie Francessen (van patroonprint tot afgewerkt resultaat), de dag erna moest ook die cursus nog geleerd, en de derde dag deed ik mijn uitleg op het examen. Die resulteerde in een mooi punt, maar vooral in drie mooie(re) bloesjes!

Frances top FibreMood


Eén van de cursustoepassingen was de multigelaagdheid en het verschil, ondanks het vertrekken van eenzelfde beleidsplan(/patroon). Drie verschillende bloesjes, stoffen en afwerkingen dus.

Frances top FibreMood

Moederlief kreeg een zijden exemplaar, de hals afgebiesd met viscose biais van Atelier Brunette. De zijde komt uit een Dries Van Noten stockverkoop en kocht ik ooit van iemand over via Facebook. De zoom werkte ik af met mijn smalle zoomvoet.

Frances top FibreMood

Frances top FibreMood


Bij het exemplaar van Zus ging ik voor een jacquard-tricot die langs twee kanten bruikbaar is. Dat accentueerde ik door de halszoom en de mouwboorden naar buiten te draaien; onderaan werkte ik met mijn blindzoomvoet.

Frances top FibreMood


Frances top FibreMood

Die van mezelf is een Atelier Brunette double gauze. Correcter: twee double gauzes. Ik kon niet kiezen tussen oker of roze en gebruikte ze dus maar allebei :-) Daarvoor knipte ik het patroon door om een ‘mouwtje’ te verkrijgen.  

Frances top FibreMood


Frances top FibreMood


Vooraf had ik al verzuchtingen gelezen over de maatvoering van Frances (Verder concentreer ik me tijdens de examens énkel op mijn boeken, uiteraard.). “Ga maar voor een maatje kleiner dan de tabel suggereert”, was het devies. Dat volgde ik bij die van mama, die qua maat echt perfect is, en bij de mijne, die eigenlijk nog eentje kleiner had gemogen. Voor Zus nam ik twee maten kleiner omwille van de rekbare stof, en ook die zit haar perfect. Ik vermoed dat, naast afmetingen, dus ook lichaamsvormen een rol spelen in de ideaalheid van de maat?

Frances top FibreMood

Gelijkend en verschillend. Zo zijn moeders en dochters, zo zijn hun tops. Daarvoor kreeg ik examenpunten, maar nog meer scoorpunten thuis!

Frances top FibreMood


Patroon: 3x Frances top – gratis patroon van FibreMood – hier te downloaden
Stof mama: lichtroze zijde met gele vogels van stockverkoop Dries Van Noten
Stof Zus: goud-witte jacquard van Hamburger Liebe – gekocht bij De Stoffenstraat
Stof Eva: Stardust double gauze in Powder en Ochre - Atelier Brunette – gekocht bij LanaLotta

dinsdag 4 september 2018

Schoolstart op elastiek

Lotte Martens Ciconi skirt


Vorig schooljaar was een probeerjaar. Voor het eerst weer een volledig vakkenpakket, weer sporten, weer vriendentijd en kotengagement. Dat alles lukte en maakte mij zo gelukkig, zo weer mezelf. Het meisje met de glimlach, avontuurlijk en vol energie. De zomer die volgde was er één van de droom-soort: natuur en cultuur en rust en sport, en voor het eerst kon ik die hele donkertijd hélemaal loslaten. Mentaal en fysiek ben ik terug.

Telkens denk ik dat mijn glimlach niet meer breder kan, en telkens blijkt 'gelukkig' nòg gelukkiger te kunnen.

Lotte Martens Ciconi skirt


Ook op de blog was het stil. Te druk met leven om te schrijven, zoiets. Maar die nieuwe start trek ik graag door naar hier: op meer naaien en meer tonen dit jaar!

Lotte Martens Ciconi skirt


En wat werkt beter om die vibes weer aan te zwengelen dan een eenvoudig succesrecept? Een half metertje prachtstof, een stukje elastiek, wat plooien en een zoom. Hoplaaaa: designerrok!

Lotte Martens Ciconi skirt


Dat ‘stukje elastiek’ is zijn naam onwaardig: kleine gouden spikkeltjes, met de hand erop gedrukt, maken er eerder een juweel dan een rekker van. Ik sla alvast nog een voorraadje in, om deze riem te kopiëren en om een nieuwe laptophoes mee op te vrolijken bijvoorbeeld. Zoveel opties, mijn ideeënmolen slaat weer aan!

Lotte Martens Ciconi skirt


De stof is langs beide kanten bruikbaar; bij het omspelden van de zoom leek het mij ineens een leuk idee om dat te benadrukken. Dus streek ik de zoomwaarde naar de verkeerde kant en naaide die rondomrond vast met de hand. Bijna een uur werk maar het zo waard.

Lotte Martens Ciconi skirt


Kleurrijk mag dan mijn kledinghandelsmerk zijn, meisjemeisje ben ik nooit geweest. Dus fuchsia en oranje, mét glitters en papegaaien, die hadden wat tegenwicht nodig. Mijn bananensneakers en een streepjes-T-shirt maken het geheel wat minder popperig. De Elvelyckan stripes lagen al een tijdje te wachten in mijn stoffenkast en zijn voor mij de perfect match! Ruil ik ze in voor een chique blouse en hakken, dan kan deze rok zo mee een (trouw)feest in.

Lotte Martens Ciconi skirt


Lotte Martens Ciconi skirt


De stof en de elastiek kreeg ik cadeau van Lotte, om te tonen hoe je ook (of nét) met eenvoudige patronen en in een uurtje tijd een chique kledingstuk in elkaar kunt zetten. En ik ben écht, maar dan ook écht enthousiast. De jacquard voelt zalig aan de benen, valt altijd mooi naar beneden, kreukt niet bij het zitten, kruipt niet omhoog tijdens het fietsen: alles waar katoenen rokjes mij weleens in teleurstellen. Een nieuwe favoriet, en vanaf nu ook te bestellen in de gloednieuwe Lotte Martens webshop, mét gratis verzending. Laat u gaan ;) 

Lotte Martens Ciconi skirt


Lotte Martens Ciconi skirt


Een probeerjaar later is daar een nieuwe start: een half jaar stage betekent mijn vertrouwde lessen en studentenjob eventjes vaarwel zeggen voor een nieuw avontuur. En een avontuur vraagt om een avonturiersoutfit natuurlijk. Knallende kleuren om mijn glimlach uit te drukken. Glitters die sprankelen en “ik ben er klaar voor!” roepen. Het nieuwe schooljaar: de papegaaien en ik vliegen erin!

Lotte Martens Ciconi skirt


Stof rok: Ciconi 06 jacquard – Lotte Martens – Party Animals collectie (gekregen) - hier te bestellen
Patroon rok: gewoon een rechthoek met plooitjes
Elastiek: Muse Pink Fluo – Lotte Martens (gekregen) - hier te bestellen (ik gebruikte 82 cm voor mijn heupomtrek)
Stof top: Vertical stripes – Elvelyckan design – bij de Stoffenkamer (intussen uitverkocht)
Patroon top: zelfgetekend naar een winkelT-shirt-voorbeeld (zie ook hier)
Button: Lotte Martens stockverkoop
Schoenen: Màa kids bij Hippeschoentjes

woensdag 18 april 2018

Een jaar

Surrealistisch, dat is het. Dat ik gewoon weer leef, gewoon weer opsta, gewoon weer doe wat iedereen doet. Het voelt als een tweede kans, als leven in extra-time ook wel, als toekomst die ik was verloren. 

Een jaar is niks en tegelijk zo lang. Alles lijkt weer vanzelfsprekend, voor mij, voor mijn omgeving. Toch overvalt het mij soms, de grootsheid van het besef. Terwijl ik lopend de kilometers aan elkaar rijg dwalen mijn gedachten langs dingen die ik toen niet zag. Langs kleine dingen in de dag, langs gevoelens, langs blijdschap om wat niet meer is. Ik schreef toen een half boek vol dagboekfragmenten en deelde daar soms stukjes uit. Eéntje bleef in mijn hoofd hangen en gooi ik dus opnieuw op, meer dan een jaar na het schrijven ervan. Omdat het iets laat zien dat ik eigenlijk nog nooit hier durfde tonen. 


***

Jullie zeggen dat ik dapper ben. Een inspiratiebron. Een voorbeeld. Lief bedoeld, maar soms valt daarbij het verdriet. Omdat ik helemaal niet zo sterk ben als iedereen denkt. Er zijn dappere dagen, maar evenveel dagen van twijfel. Waarop ik bang ben voor wat komt, mij inbeeld dat ik gewoon nét iets harder moet geloven dat dit er niet is en dat het dan zal verdwijnen. Dagen waarop ik stilletjes ween en verwens en eigenlijk hoop dat het spoedig gedaan is. Een kind dat wacht op armen om gewiegd te worden.

Ik doe mijn best om te trappelen, om mijn hoofd boven te houden terwijl de rivier van het leven mij naar godweetwaar sleurt. Soms ga ik kopje onder. Soms zo lang dat de adem bijna op raakt. Maar meestal lukt het net om het hoofd boven water te houden. En soms laat ik mij optimistisch verblinden door de zon in mijn gezicht.

Om dat nu dapper te noemen? Neen, dat heet ‘overleven’. Overleven met de glimlach weliswaar, als een doornenkroon die toch koninklijkheid wil bewijzen. Ik doe mijn best. Dat is geen buitengewone prestatie maar een instinct.

Ik ben heus geen held. Gewoon een klein meisje dat iets te goed lasten kan dragen.


(Fragment geschreven in december 2016)

Vìk, IJsland
Foto genomen door Broer in Dyrhólaey - IJsland


***

Ziek zijn is aanvaarden, afscheid nemen van verwachtingen en van gewoonheid. Het is dragen en ondergaan; dat schreef ik al zo vaak. En dan komt beter zijn, zo hard het omgekeerde en zo lang verhoopt. Dat is leven aan 200%. Genieten, compenseren bijna, alsof tijd in te halen zou zijn. Het is vergeten: de scherpe kantjes vervagen en 'gewoon' wordt ook weer echt gewoon. Maar het is ook wennen, aan een ander lichaam, een toekomst. Een jaar, en iets in mij voelt dat daar nu ruimte voor is. Verwerken houdt mij bezig, veel meer dan het dat toen deed. Alsof klappen pas komen als je er klaar voor bent. Beseffen gaat in stapjes.

Een jaar dus. Verkennend maar dankbaar om die rugzak vol levenswijsheid loop ik zachtjes de zon tegemoet.

maandag 2 april 2018

Communie-inspiratie: Party Animals!

Paasvakantie naaivakantie! Voor wie nog een (communie)feestje op de naaiplanning heeft, hier een vervolg op de beloofde inspiratie!

Party Animals

Mona voorzag ik vorig jaar van een échte feestoutfit, deze is er eentje "voor de show". Of "voor de shoot": in december lanceerden we bij Lotte Martens de PARTY ANIMALS en dat ging gepaard met een vrolijk fotofeestje.

Party Animals

Doet de naam PARTY ANIMALS geen belletje rinkelen? Dan keert u vast net terug van een maandenlange ruimtereis. Voor de communie- en lentefeestnaaisters bracht mijn lieve vriendin en werkgever Lotte Martens een prachtige collectie vol zijdes en jacquards uit. Ik viel als een blok voor Lopini: een licht rekbare jacquard met ingeweven diertjesmotief, die aan beide zijden bruikbaar is. Ik  ging voor de roze variant (voor jongens en stoere meisjes is er ook een lichtblauwe) en gebruikte de lichtroze 'voor'kant, maar de gouden achterkant is minstens even mooi!

Party Animals

Het patroon is van de hand van een -ik glimlach bij het schrijven- kersverse collega. Riets dansende krullen en glimlach begroeten mij wekelijks als ik het atelier binnenwandel. Topjob, topcollega's. 

Party Animals

Zijde en jacquard zijn niet de meest voor de hand liggende stoffen om mee te naaien, dat begrijpt Lotte ook. Maar ze zijn zò mooi, en veel eenvoudiger om te verwerken dan je denkt! Voor wie nood heeft aan extra tips, is er Riet. Sinds een maand zorgt zij voor patronen en inspiratie om je LotteMartens-stoffen ten volle tot hun recht te laten komen. Haar eerste patroon onder de LotteMartens-vlag is Just Knot It, een jurkje dat al lang bestond (mijn eerste versie zie je hier) maar nu uitgebreid werd met extra opties én een papieren versie.

Party Animals

Bovenstaande foto geeft een samenvatting van de patroon- en stofopties. Zijde, jacquard en basic LM's. Rimpelrokjes, geplooide voorpanden en paspels. Oneindige keuze met Just Knot It en de Party Animals!

Party Animals

In de Just Knot It-handleiding heel wat tips voor het werken met zijde en jacquard. Ik ging voor alle nieuwe opties: de geplooide driekwartcirkelrok en de driehoeksachterkant (helaas niet op foto), samen met de zo kenmerkende overlapzijpandjes.

Party Animals

De fluokleurtjes en fluopaspel geven al genoeg pit aan de jurk, maar voor nòg een extra dosis maakte ik er ook nog een vestje bij (hier geshowd door een ander bereidwillig modelletje van dienst).

Party Animals

Zeg je 'feest', dan zeg je 'kant'. Dit vestje zat op een halfuurtje ineen, want door de matgouden print rafelt de stof niet en hoefde ik dus geen randjes af te werken. Knippen, aan elkaar stikken en klaar is het toppunt van feestelijkheid. De kant schijnt lichtjes door waardoor je het jurkje er nog door ziet, een effect waar ik zelf heel erg fan van ben. Wil je voor meer warmte gaan, dan kan je uiteraard ook voeren met Venezia of met tricot.

Party Animals

Et voila, hier was (eindelijk) mijn Party Animals blogpost! Op een lente vol vrolijke feestjes!

Party Animals

Party Animals

Stof jurk: Lopini 07 - Party Animals limited edition 2018 - Lotte Martens (ik gebruikte 1m)
Patroon jurk: Just Knot It - Mind the Whale (maat 122)
Stof vestje: Lunari Aqua kant - Lotte Martens (ik gebruikte 1 paneel)
Patroon vestje: Knippie 
Sokken: Thunbergia karamel - Lotte Martens
Schoenen: Eli en Ocra bij HippeSchoentjes
Fotograaf: Douglas Moors
Model: Mona (6 jaar) en Liv (6 jaar)

maandag 19 februari 2018

Gezien: HUIS (8+)

Mijn kleine vriendin Liv en ik, wij houden wel van wat cultuur. In afwachting van eigen kroost om in te leiden in de wondere wereld van theater en musea neem ik haar mee naar elke voorstelling die mijn mailbox passeert. Samen genieten we van woorden en van beelden en laten we onze fantasie haar loop. Gisteren zagen we HUIS, een doe-voorstelling voor ouders, kinderen en iedereen die 8+ is.


HUIS is een huis. En toch weer niet. Het is een huis zoals een kind het zou tekenen: een rechthoek met een puntdak en een schoorsteen. En tegelijk is het kapot. Want binnen wonen een mama die geen mama wil zijn, een papa die niet terugkomt en een kind dat probeert te begrijpen. 


Aarzelend wandelden we die wereld binnen, met in onze oren het verhaal. Een verhaal met twee helften: kinderen horen de mamakant, volwassenen horen de kinderstem. 


HUIS is geen voorstelling met een podium en een publiek, maar een gebouw met vier kamers waar je op je eigen tempo door wandelt. Kamers vol details, om te kijken, te voelen, te zitten of te liggen.


Na het verhaal fluisterden we na, zij en ik, in de kamer met het zachte tapijt waar we het liefste zaten. Ik stond ervan versteld hoeveel ze onthouden had, hoeveel ze begrepen had van een verhaal dat ging over de moeilijkheid van mama-zijn als je tegelijk door een depressie waadt; en van kind-zijn van een moeder die enkel slaapt en een vader die misschien ooit terugkeert. Toch was het verhaal nooit triest. Het ging over wensen en dromen en kietelen, heel erg op kindermaat en tegelijk ook voor volwassenen mooi. 


De kamers zijn heerlijk om door te dwalen en de koptelefoon zingt poëzie in je oor. Wie wil kan zijn verbeelding laten dansen, en dat is wat we deden. 


HUIS was poëzie met een rauw randje. Bij het buitenkomen deed het licht bijna pijn aan onze ogen. Het was weer even wennen, die echte wereld.


HUIS is een installatie door Inne Goris, LOD muziektheater en HETPALEIS. Met een koptelefoon wandel je op eigen tempo door het huis en krijg je tijd om het te laten binnenkomen. Ouders en kinderen horen hetzelfde verhaal vanuit een ander perspectief, wat uitnodigt om nadien te vertellen. Gezien in de Warande op 18 februari 2018. 

Ik vind het bijna jammer dat ik dit moet schrijven in een wereld waarin sluikreclame zo vanzelfsprekend is, maar nog even voor de duidelijkheid: niet gesponsord, enkel onze onder-de-indruk ervaringen. In de hoop dat het jullie inspireert!

vrijdag 16 februari 2018

Een vrijdagverhaaltje.


Het ging zo.

De man was klaar voor het avontuur. Hij zette zijn hoed op, rechtte zijn rug (wat ging dat moeizaam door het gewicht van de tas) en kuste zijn vrouw.

Hij zei “Wacht hier. Ik kom terug.”

En zij wachtte tot het haar bij haar slapen al grijs werd. Tot de koffie koud, de kinderen groot en de planten volledig verwelkt waren. Zij spon de draad en slurpte de soep en wachtte. De gordijnen, rafelend aan de randjes, roerloos in het ochtendlicht. Je kon de stilte bijna ruiken.

En juist toen zij zich voor de zoveelste keer te slapen legde, in het bed waar zijn kreukels nog lagen, klonk de bel lang en luid door het huis. Zij schrok, wist niet wat te doen, niet meer wat een bel verwachtte. Of was het de man? Ja, eindelijk thuis! Liefde gleed als een gloed in haar hart, vervuld schoven haar voeten in koude pantoffels, de trap af, de deur door. Met een stralende glimlach schoof zij de grendels opzij.


De postbode wist niet waaraan hij dat had verdiend.






vrijdag 2 februari 2018

Een gouden student

Terwijl ik dit schrijf, schrijft hij ook.* Met alle kennis die nachtenlang verzameld werd bepaalt hij op dit moment het verschil tussen een twintig en een buis (hem kennende zal het resultaat dichter naar het eerste leunen).  Ik sta er vaak versteld van, bij hem, hoe veel er in een hoofd past. Hij schrijft over onuitspreekbare syndromen en minuscule lichaamsdeeltjes. Ik schrijf over groots graagzien en over stoffen die hun evenbeeld niet kennen.

Lotte Martens for men


Deze stof is er eentje van Lotte Martens, alweer. Sinds ik bij Lotte werk als jobstudent word ik soms eens in natura betaald en vindt een stofje haar weg naar mijn naaitafel. Maar niet met deze. Deze stof ligt al jaren in mijn kast en is nu zelfs niet meer te verkrijgen. Een unicum, dat ik kocht om een unieke vriendschap te bezegelen.

Lotte Martens for men

Het is een roestbruine sweaterstof met een reliëf en bedrukt met donker goud. Dat donker goud, dat deed het hem. Mannelijk genoeg, en toch speciaal, net zoals hij is.

Lotte Martens for men

Waar Broer het graag sober houdt, is Jan wel te vinden voor een 'specialleke'. Regelmatig schuift hij aan mijn tekentafel aan (in tekentalent is hij ongetwijfeld mijn meerdere) om mee te denken over originele ontwerpen. Dit kleedje is van ons beider hand, en na deze (veelgedragen) trui wilde hij wel eens iets 'geks' proberen. Zo kwam het dat ik de Chess sweater hertekende tot een patroon met één raglanmouw en één gewone. 

Lotte Martens for men
Lotte Martens for men

Die verschillende mouwen accentueerde ik -uiteraard- door printplaatsing. 

Lotte Martens for men

Ik kocht twee panelen van de stof, die elks 70 cm hoog waren. Ik knipte en puzzelde zo lang met stof en patroon tot print en effen elkaar in evenwicht afwisselden. 

Lotte Martens for men


De printstrook kwam onderaan op de voorkant

Lotte Martens for men

En bovenaan op de achterkant

Lotte Martens for men

Met hier en daar een inzetstuk

Lotte Martens for men

Als je goed kijkt zie je zelfs hoe inzetstuk en raglanmouw elkaar spiegelen. 

Lotte Martens for men

Het is een specialleke. Het is een unicum. Het is een trui die niet veel mannen zouden dragen, maar hij komt ermee weg, zoals zijn glimlach iedereen inpakt.

Lotte Martens for men

Foto's namen we in ons beider habitat: een oude aula zoals Leuven er nog enkele rijk is. De houten bankjes zijn verschrikkelijk als je er uren les op moet doorbrengen, maar fotogeniek voor andere doeleinden.

Lotte Martens for men

Na de shoot lieten we nog een boodschap achter voor de studenten van de volgende ochtend. We hoopten op een goedlachse professor die onze levenswijsheid niet zou uitvegen.

Lotte Martens for men
Lotte Martens for men

* Terwijl ik dit post, zijn de examens net en de foto's al een stukje meer verleden tijd. Straks rijden we samen naar de Ardennen, voor wat "hoofd leeg" na wekenlang studeren. Stiekem hoop ik dat deze trui in zijn valies zit ;)


Stof: Lotte Martens - niet meer verkrijgbaar 
Patroon: een mix van de Chess sweater en de Rocco voor mannen
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...