zaterdag 22 augustus 2015

Vervelend nieuws en een klein naaisel

Dat bloggend Vlaanderen zijn leven met de was mee buitenhangt, schreef ik. Een zin die - althans wat deze woonplek betreft - slechts gedeeltelijk waarheid bevat. Hier leest u vrolijke flarden uit (het creatieve deel van) Eva's leven. Natuurlijk valt hier met regelmaat een vloek of een zucht, maar die deel ik eerder met naasten dan met de wereld. Bij uitzondering gaan de gebloemde gordijntjes van dit stekje even open, voor een aankondiging van rust op alle vlakken.

De mysterieuze oorzaak die mij gedurende het semester al zeven weken velde, keerde met de intrede van de vakantie vrolijk terug. Zijn ontvangster was daar iets minder tevreden mee, maar naar haar mening werd niet gevraagd. Een eerste strategie was negeren. De "het-gaat-goed"-schijn hooghouden, hopende dat De Pijn zoals een huis-aan-huis-verkoper vanzelf zou afdruipen. Daarna volgde boosheid, op het lichaam dat geen rekening leek te houden met de wensen, plannen en ideeën van het hoofd. De laatste fase is de moeilijkste: leren accepteren dat dagen gevuld mogen worden met slapen, en tevreden leren zijn met goede momenten (die er zijn, gelukkig!) en kleine verwezenlijkingen.   

Ik schrijf en herschrijf, en wil eigenlijk liever wissen. Want schrijven is toegeven, voor mezelf en voor de wereld. Pijn is in vier maanden een ongevraagde metgezel geworden, wiens gezelschap ik maar langzaam leer aanvaarden.

Of ik kan naaien? Jawel. Een uurtje, een halfuur, maar vaker ook niet. Alle creatieve plannen ten spijt kies ik dan voor eenvoudige dingen, voorzien van uitleg en patroon. Voor het zilveren feestje van Wouter en Annick maakte ik, ter verpakking van het echte cadeau, een rond mandje uit ZoGeknipt2's kokerfestival. Dat deze levendige kleuren de voorbode mogen zijn van nog minstens 25 mooie jaren!
Edit (voor de bezorgde zielen): Wat begon met oververmoeid zijn in april groeide en bleef iets langer hangen. Een naam en een oplossing laten op zich wachten. Hopelijk verdwijnt het even mysterieus als het gekomen is!

zondag 16 augustus 2015

Nina Culottes

** English version here **

Het wereldwijde web is een fijne woonplaats. De huizen in de Naaistraat dragen vrolijk gebloemde gordijntjes en zelfs 's winters lijkt de zon er te schijnen. De buren zijn gelijkgestemden en strooien steeds met complimenten. 'Gezellig koffiekransje' benadert de werkelijkheid in mijn aanvoelen dichter dan 'mondiaal gebeuren'. Een koffiekransje met onbekenden die tegelijk bekend aanvoelen, omdat je meeleeft met hun kleine en grote zorgen, en omdat jij de inhoud van hun kleerkast vermoedelijk beter kent dan hun wederhelft dat doet.

Hoewel ze hun leven met de was mee buitenhangen, blijven de echte gezichten meestal achter de luiken verborgen. Gelukkig bevinden zich onder de buren ook mensen met zin voor initiatief, die events op poten zetten waar de namen een gezicht, een accent en een manier van lopen krijgen. Ik genoot van de Blogameetup en het Zonen09-feest, van babbels met dames die even leuk zijn als hun (schrijf)stijl en hun foto's. Meestal blitzgesprekken, want "er zijn er zo veel en ik wil iedereen gezien hebben" (wat nooit lukt, overigens. Ik eindig de avond steeds met lichte spijt om alle mensen die ik miste). Blitzgesprekken, omdat mijn kleine hartje stiekem vreest dat men mijn gezelschap beu zou raken.

Privédates zijn meer mijn ding. Ik had vele gezellige dagen met deze leuke dames, een koffiedate met mijn naamgenote, en deze zomer mocht ik daar een naaidate bij An aan toevoegen! Compleet met heerlijke quiche in een mooi interieur en chauffeur van en naar het station. Op de planning voor die dag stonden de Nina Culottes van Compagnie M. Na een dag soldenzoeken met de onmogelijke opdracht "een short met hoge taille en wijde pijpen", leek zelfmaak mij een snellere optie.
Nina Culottes - voor
Mijn maten zweefden tussen XXS en XS, dus tekende ik voor de zekerheid (tijdens een babysitavond, op papieren tafelkleed bij gebrek aan patroonpapier. Zo gaat dat hier.) de grootste van de twee over. Of  het aan de licht rekbare gabardine, mijn verhoudingen, de maatvoering, of een combinatie van voorgaande lag, geen idee. Ik stikte, paste, versmalde, en herhaalde die volgorde een drietal keer. Uiteindelijk haalde ik uit de middenachternaad 8 cm weg, en zit Nina als gegoten!
Nina Culottes - zij
De meningen zijn verdeeld. Vader vindt het maar zozo, vrienden vinden het één van mijn topstukken. Ik ben vooral tevreden met een effen uitbreiding van de collectie, en met hoe het uitdraaide zoals ik het in mijn hoofd had: een hip shortje met een knipoog naar de badmode uit de fifties.
Nina Culottes - achter
Foto's namen we op prachtig Burano, als semi-professionals. Ditmaal had ik, naast mijn buitengewoon getalenteerde huisfotografe, namelijk ook een persoonlijke stylist ter beschikking, die de fotografisch meest interessante positie van handen en andere lichaamsdelen bepaalde.
Stylist
Gedaan met twijfelen over de juiste pose of de mooiste lach. Enkel een dame met een reflecterend scherm ontbrak nog in de entourage :)
Nina Culottes - schuin voor
PS: (On)bekende gezichten met interesse in (naai)dates, laat u horen! Ik breid mijn scala aan positieve ervaringen met de buren gaarne uit.

Patroon: Nina culottes - Compagnie M
Stof: koningsblauwe stretchgabardine - Pauli
T-shirt: Marco Polo

dinsdag 4 augustus 2015

Mambo!

** English version here **

Het (Vlaamsche en Internationale) patronenlandschap breidt zich razendsnel uit, en die groei doet zich voornamelijk voor in de kleinere maten. U slaat mij om de oren met testrondes en prachtige kledingkastuitbreidingen voor dochters en zonen. Ik lees met de glimlach en onthaal wat ik zie op de gepaste ooh's en aah's. Hoewel - toegegeven - soms stiekem vergezeld van een klein beetje hartzeer.

Het niet-hebben van eigen gebroed is bij wijlen zeer aangenaam. Ik trek de deur achter mij dicht wanneer ik wil. Ik vier vakantie zonder ingenieuze opvangregelingen. Ik kan twee dagen rondlopen in dezelfde outfit zonder gevaar voor snotvlekken. Met uitzondering van een occasionele babysitavond kan ik ongestoord een volledig WC-bezoek volbrengen. Maar die schattige patronen en dito stoffen, daarvoor zou ik met plezier eens wat nageslacht fabriceren. Gelukkig is er Liv om die steekjes van jaloezie te compenseren. Gelukkig ben ik zelf in het bezit van een figuur dat weliswaar buitengewoon lang, maar verder gemakkelijk te bekleden is. 

Dat kinderpatronen vergroten nog een van mijn specialiteiten ging worden, zei zij. Ze kreeg gelijk.   Net als meerdere blogkinders heb ik intussen Charlie, Antoinette, de Whole Grain Baby Halterdress en dit shortje in mijn kast hangen. Vlak voor vakantievertrek voegde ik een uitbreiding toe. Ik tekende, knipte en stikte een Mambo: het fiftieskleedje dat mij overhaalde om Homemade Mini Couture in huis te halen. 
U ziet hier een kopie van Mambo in extra-large-variant. Hoe ik dat deed? Ik tekende het bovenstukje van de 140 over en paste dat aan met behulp van een passend voorbeeld uit mijn patronencollectie. Mambo voorziet een klein rimpeldetail ter hoogte van de borst, puur voor esthetische doeleinden. Maar wie zegt dat rimpels geen vervanging voor nepen kunnen zijn? Mijn bescheiden borstpartij indachtig maakte ik dat deel vijf centimeter breder. Verder behield ik alle lijnen uit het oorspronkelijke patroon, en voerde ik enkel verlengingen en naadwaardetoevoegsels door. Met dit als resultaat:
Mambo
Er zijn zo van die naaisels waar je onverdeeld trots op bent. Die je liefst dagelijks rond je lijf zou draperen, en waarvan je hoopt dat tekenen van slijtage dit stuk zullen overslaan. Mambo is wat dat betreft eerder een geval van "schoenmaker, blijf bij je leest". Maar hoewel prinsessennaden mij nog steeds het meest flatteren, ben ik heel tevreden met deze kledingkastuitbreiding!

Oorzaak van die tevredenheid is de stof. Een zalig zachte voile, die gecombineerd met de rimpelrok de illusie wekt dat je in Evakostuum door de Italiaanse velden wandelt. Dit kleedje was bij 38°C dé compromis tussen de wensen van mijn lichaam (Afkoeling! Nu!) en de sociale conventies wat betreft lichaamsbedekking. 
Mambo
Zus en ik deden van fotoshoot op wat wij 'een idyllische locatie' plachten te noemen, maar waar onze Italiaanse gastvrouwe gewoon dagelijks haar was ophangt. Allemaal een kwestie van waar men de standaard legt, nietwaar?
Mambo
De huishond kwam ons vergezellen. Zich totaal onbewust van de schoonheid van zijn territorium, maar daarom niet minder tevreden met de aanwezigheid van potentiëel aandachtgevende gasten! 
Mambo
stof: Forest Hills Sweet voile - Anna Maria Horner (één van mijn laatste Amerikaantjes)
patroon: aangepaste Mambo uit Homemade Mini Couture

zaterdag 1 augustus 2015

Tra gli Italiani

Tussen de Italianen, daar vertoefde ik de afgelopen drie weken. Tussen de zonnestralen en het lekkere eten, de prachtige natuur en de pittoreske stadjes. Dankzij de uitgekozen verblijfplaatsen evenwel niet tussen de drommen toeristen. Onze laatste stop in de stad van het water vormde hierop een uitzondering, maar drie dagen drukte waren dankzij Venetiës schoonheid niet eens onaangenaam.

Week 1 van 3 spendeerden we op, in en rond het meer. We zwommen, huurden een bootje, leerden wakeboarden (een activiteit waar ondergetekende geen uitzonderlijk talent voor lijkt te bezitten), en bezochten het eiland middenin.
Zonsopgang op het eiland
Zonsondergang
(Poging tot) wakeboarden

De tweede week bevonden we ons in de groene heuvels. De dagtemperatuur ging flink de hoogte in en verving de sportieve plannen door luieren met een occasionele (stads)wandeling.
Resultaat van een kooksessie
Furlo Canyon
Gepakt en gezakt

Eindigen deden we met een echt stadsbezoek. Het San Marcoplein en zijn basiliek, het Dogenpaleis en de Canal Grande, maar ook het eiland Burano en de biënnale van de hedendaagse kunst.
Gevleugelde leeuw, symbool van Venetië
Culture clash: eeuwenoude gebouwen en passerende cruise
San Marco by night (2)
Kunstbiënnale, hoofdtentoonstelling
Kunstbiënnale, Braziliaans paviljoen
Kunstbiënnale, Japans paviljoen
Vrolijk visserseiland Burano

De meegenomen schrijfblok tekende ik vol kleedjesontwerpen, klaar voor uitvoering nu ik met mijn geliefde machinepark herenigd werd!

** For my international readers: from now on, I will be blogging in English as well! You can find the English blog here **

dinsdag 14 juli 2015

Birthday Princess in Finch

Lief Livje viert een zomerse verjaardag. Zeven, zowaar. Ze leest. Ze zwemt schoolslag. Ze vertelt honderduit over haar BFF’s en haar liefjes (dat de namen in beide categorieën wisselend zijn, doet vermoeden dat de diepere betekenis ervan pas later zal doordringen). Ze schiet de hoogte in en elke lach toont trots haar ‘grotemensentanden’. Een Liv van zeven, die tegelijk droomt een prinses te zijn en die een pop heeft met hoogtevrees. Die groot is en toch zo klein. En nog steeds past haar handje perfect in het mijne.

Wat Liv nog gebruiken kon (bij wijze van vestimentair verjaardagscadeau), vroeg ik haar mama. Het antwoord heette ‘speelkleedje’, wat ik meteen associeerde met tricot. En met het voorpaginajurkje met toepasselijke naam dat mij jaren geleden de Ottobre deed kopen. Princess Castle, een comfortabel kleedje met veel bewegingsvrijheid en weinig strijkwerk, eigenschappen die respectievelijk de prinses en haar hofhuishoudster weten te plezieren. Hier vond ik een prachtige handleiding, die ik zeker gevolgd zou hebben als ‘handleidingen volgen’ geen spontane aversie bij mij zou oproepen. Ik las er wel handige maattips, en knipte uiteindelijk de 122, zonder naadwaarde aan de zijkant en met verlengde rok, voor de dame die exact 128 centimeter meet maar wiens omtrekken zich in de maattabel op 122 situeerden. Maatkiezen voor niet-eigen kroost blijft steeds spannend tot de pasbeurt, maar die bewees dat ik perfect koos!
Na een review van het patroon kan eentje van de stof niet ontbreken. Finch Fabrics, een nieuwkomer die stoffenland in sneltempo verovert met prachtige prints in een stevige maar soepele tricot. Ik koos de muntkleurige bloesemversie, die mooi afsteekt tegen Livs zomerse velletje. Minpunt is wel dat de print langs één zelfkant loopt, waardoor je tegen de draadrichting in knipt (een licht ongemakkelijk gevoel voor deze perfectioniste). De kwaliteit van de stof compenseert echter ruimschoots het gevreesde 'doorhangeffect' waar ervaren naaisters met of zonder vermanende vinger voor waarschuwen. Ik ben fan!
De zevenjarige was meer dan tevreden met haar vervroegde verjaardagscadeau (ik typ dit bericht in een strandstoel, bij 33°C en met uitzicht op het meer. Moehaha.) Zoals steeds werkte ze vrolijk mee met mijn foto-ideeën. In stijl met de stof bloeit ze open zodra wij er met z'n tweeën op uit trekken.
“Als ik lach, heb ik gaatjes”, zei ze. “In jouw mond?”, vroeg ik, verwijzend naar de tandenwisseling halverwege voltooiing. “In mijn wangen”, antwoordde ze, “net als jij. Daarom passen wij bij elkaar.” Ze sommeerde mij tot kleermakerszit en vleide zich in het zo ontstane kuiltje, net zoals ze deed toen ze nog kleuter was. “Zo”, zuchtte ze tevreden, “dat was lang geleden. Gelukkig herkent jouw schoot mij nog.” Zeven, maar wat is ze nog klein.
stof: Kersenbloesem tricot (Finch Fabrics) bij Lanalotta
patroon: Princess Castle - Ottobre 4/2013

maandag 6 juli 2015

Antoinette et Georgette

Ik stel mij twee zusters voor. Midden tachtig, nooit getrouwd, altijd samen gebleven. Oud geworden in het huis dat hen al kent vanaf hun eerste lach. Vrolijk en kwiek, en voor hun leeftijd nog verrassend bij de pinken. Dagelijks naast elkaar, op het oude houten bankje in de zon, met een lauw geworden kopje koffie. Georgette, voorbestemd voor verantwoordelijkheid, die haar moeder lang geleden beloofde dat zij zou blijven zorgen. Antoinette, het kleintje dat in haar zusters ogen nog steeds niet boven het aanrecht uitkomt.

Volledig fictief zijn ze, de gezusters. Bedacht tijdens een namiddag naaien met hun namen. Antoinette, het patroon dat ik drie jaar geleden kocht voor Van KatoenGeorgette, de webshop waar ik even lang geleden deze stoffen parel bestelde. Een rijpingsproces dat zelfs voor deze trage naaister 'lang' heet, maar met resultaat waar ze helemaal tevreden mee is.
The Antoinette dress by Spiegelstiksels (a beautiful children's size dress, sadly not for sale anymore) inspired me to draw this dress for myself. I've loved the pockets, the bow collar and the V-shaped back since I first saw the pattern here. The fabric I used is Cloud Nine's On Point Minty, combined with mint for the bodice and yellow for the collar and the piping.
Antoinette
Antoinette is er voor meisjes tussen 4 en 8, een categorie waartoe ik al een eeuwigheid niet meer behoor. Ik nam dus een evergreen als basis, en tekende van daaruit een Antoinette-lookalike.

Het kraagje…
Antoinette - strik
… de ruguitsnijding…
Antoinette - rug
… de rok met haar plooien en haar prachtige zakjes. 
Antoinette - zak

De solden leverden mij meteen bijpassend schoeisel en bedekking voor nu ondenkbaar lijkende koudere dagen.
Antoinette

Let's rock the summer!
Antoinette
Patroon: zelfgetekend, naar Antoinette by Spiegelstiksels (helaas niet meer te koop)
Stof: On Point Minty - Cloud9
Effen stof: gele katoen, muntkleurige stretchkatoen - Pauli
Vestje en sjaal: Lola&Liza
Schoenen: Brako
Handtas: Mer du Nord

vrijdag 3 juli 2015

De Uitslag der Examens

(die laatste twee titelwoorden om U ervan te verzekeren dat dit geen deel uit een medische encyclopedie zal worden)

Een kort maar vrolijk bericht voor de nieuwsgierige facebooklozen: de examenresultaten zijn binnen en roepen GESLAAGD VOOR ALLE VAKKEN! Tegen alle verwachtingen in - die zeven weken avant-blok ziekzijn waren niet echt bevorderlijk voor de studie-efficiëntie - en met cijfers om gezien de omstandigheden 'U' tegen te zeggen.

Ik vierde met bubbels, en daags nadien met een grote schoonmaak van de naaihoek (wat dankzij de zuiderse temperaturen uiteindelijk een driedaagse werd). Tijdens het plooien en sorteren ontstonden meer ideeën dan mijn volledige naaicarrière ooit zal voortbrengen. De inspiratie en bijhorende goesting zijn terug! Al zou een professionele ideeënuitvoerster ter mijner beschikking nog beter zijn ;)

maandag 29 juni 2015

Blokbeelden - juni

Een serie die ik in december startte, en gaarne omzet in traditie: dingen waar ik blokblij van werd! De studiegerelateerde tussenstand na januari (zijnde: cijfers die "geen herexamen!" riepen) leverde mij een smartphone met fotomogelijkheid op, waar ik intussen gretig gebruik van maak. De kwaliteit is niet te vergelijken met mijn geliefde Nikon, maar goed genoeg voor het vangen van kleine snoepmomentjes! Zoals daar zijn:

Studeren in het zonnetje.
Familiefeestjes met nog meer zon, waar Broer en neefje Ilias klonken met een colafles met speciaal opschrift.  De door die laatste gewenste band tussen hun beiden in één woord.
Speciale wolkenluchten tijdens die -toegegeven- veel te talrijke blikken uit het raam.
Glimlach met een wrang randje: spelfouten verbeteren in de cursus. Een moeilijk te verbergen allergie van ondergetekende :) Twee in evenveel zinnen. De nalezer had vast een lange dag gehad.
Post met vrolijke inhoud. Die, hoewel zelf betaald, als een cadeautje aanvoelde. Merci Lies en An voor het advies, merci Eva voor de snelle levering! #forevergoldfish
Fietstochtjes langs prachtige kleine wegen. Geen betere pauze dan deze schoonheid.
De allerfijnste (en langste, dat ook) pauze bracht ik echter hier door. Een dag die zij perfect omschreef en die gerust drie keer zo lang had mogen duren. Zo veel te babbelen dat ik zelfs niet dacht aan een foto. Gelukkig losten anderen dat op! Wie goed kijkt, spot mij en Charlie tussen een overdaad aan lekkers en fijne mensen. Ik blijf het zeggen, maar dat komt omdat het meer dan waar is: merci Sharon, echt waar. Voor 3 jaar prachtpatronen en een topfeest. Voor de stoffencollectie waarvan het muntkleurige (du-uh!) pareltje ligt te wachten op een bestemming. Hoera voor Zonen09!
foto: Pieke Wieke op Instagram #fabriclaunchzonen09

Maar het allerbeste moment? Dat kwam toen alles achter de rug was. Toen de boeken dicht mochten en we het einde vierden. Kaat en ik trokken een dagje naar Brussel, voor kunst en gezelligheid in goed gezelschap.

Nu: rust en naaitijd. De batterijen en de inspiratie opladen, zodat hier spoedig weer creatieve uitspattingen verschijnen!

woensdag 3 juni 2015

Diamantberen

Het leven zoals het is: een middag op de kleuterschool. Ik, in het zand, met rond mij een schare schupjes en kindjes. Driejarige Tom uit zijn bewondering over het kledingstuk dat sinds kort een aanvulling op mijn collectie vormt. Jouw trui is bllllauw (adempauze) Met beren! Zijn even blauwe ogen fonkelen daarbij alsof iedere trui in zijn kast die twee kenmerken zou moeten bezitten. Ayla, eveneens drie maar van het vrouwelijk geslacht, kijkt zorgelijk. Noch de kleur, noch het dier horen thuis in haar meisjeswereld. Tot het spreekwoordelijke lichtje bijna zichtbaar aangaat boven haar hoofd. Maar het zijn geen gewone beren! Het zijn diamantberen! Blij om deze creatieve oplossing van het genderdilemma huppelt ze naar de schommel.
Raglantrui
Na Lars was een project met snel resultaat gewenst. De heerlijk zachte, lichte sweaterstof was in een mum van tijd veranderd in een comfortabele raglantrui. Perfect voor dagenlang blokken!
Raglantrui
Bemerkt u de kleine photobomber? Ook hij wenst één van zijn prestaties met de wereld te delen.
Raglantrui met photobomber
Hopelijk mag ik over drie weken net zo trots zijn op mijn examens als deze voetballer op zijn trofee :)
Raglantrui met trofee
Stof: Geometric Bear Mint - Andrea Lauren - bij Kersenpitje
Patroon: model 32, Knippie dec 2014, maat 170