topbar

woensdag 2 augustus 2017

Een kleine comeback

Een halfjaar, intussen. Een half jaar al mag ik opstaan zonder pijn, de dag met de glimlach doorwandelen en gaan slapen zonder ook maar één keer te hebben overgegeven. Vijf maanden beter en nog steeds maakt het mij zo gelukkig om weer zonder zorgen te zijn.

Azores


Ik zou honderden woorden kunnen kiezen om te beschrijven hoe het was, en nog zou ik het niet beter kunnen dan dit. Een fragment dat ik las toen ik nog ziek was, gewoon tussen de andere zinnen in een boek dat totaal niet over ziekzijn ging. Maar het greep me. Meteen. Ik herlas en herlas omdat ik me zo pijnlijk hard herkende.
"Dus het wonder gebeurde niet, maar we bleven hopen op een ommekeer, iets waardoor we weer voor altijd rechtop konden lopen, zonder ogen aan alle kanten van ons lijf en zonder geweer, met onze handen in onze zakken, een liedje fluitend omdat de zon was gaan schijnen, onze kleren eindelijk droog raakten en we weer gewoon naar huis konden. We bleven hopen omdat er niets anders op zat. In mijn hoofd was leegte of hoop. Ik overleefde op leegte en hoop."
- uit “Allemaal willen we de hemel”, Els Beerten, p. 274

Zo gaat dat, overleven. Of zo ging mijn overleven. Niet denken maar hopen. Niet voelen maar vechten. Pijn vertroebelt gedachten, moed negeert twijfels. Na maanden van doorgaan, van soms wanhopig volgehouden optimisme, kwam na het beterworden plots de klop. Ineens waren daar de gevoelens die ik zo mooi had verstopt. Ontgoocheling, teleurstelling, verdriet. En vooral de angst die er steeds stilletjes was geweest. Angst om wat was en wat zou komen. Om een toekomst die maar een halve zou zijn, omdat ik ook maar een halve ik meer was.

Azores


Maar het wonder gebeurde wél. Ik gunde mezelf de tijd en de ruimte om alles toe te laten, om te verwerken, om weer te leren leven.  Met kleine stapjes en op mijn tempo. Dat naaien, dat kwam nog even niet. Ik wilde gewoon zijn en gewoon genieten, van gewone dingen die iedereen doet.

Ik heb zelfs getwijfeld om een virtuele punt achter het blogleven te zetten. Want hoe zou ik ooit weer kunnen schrijven over simpele rimpelrokjes nadat schrijven zo lang mijn uitlaatklep was geweest? Hoe zou ik mij weer druk kunnen maken in lezersstatistieken, in ideale post-momenten, in zo veel mogelijk volgers verzamelen? Want ineens lijkt alles zo futiel, zo klein. De trein die te laat rijdt, de rij die te traag gaat, de muziek die te hard door de nacht schalt. Ineens lijkt waar ieder om klaagt maar randgeluid in de loop van het leven. Ziekzijn veranderde mij zo erg dat ik niet wist of ik ooit weer dezelfde withlovebyeva zou zijn.

Azores


Maar kijk, hier ben ik weer. Op de blog. Met volle goesting. Zoals de eet- en levenslust terugkwamen, de kleur in mijn gezicht en de kilo's op de weegschaal, zo komt ook terug waar ik vroeger zo blij van werd. Combineren. Bedenken. Mentale stappenplannen maken om uit te voeren wat niemand mij voordeed. Naaien, fotograferen, bloggen. Terwijl gisteren de avond viel en de maan door de wolken heen op mijn hangmat scheen, voelde ik weer de vibe, de flow van het creëren. 

Er komt dus weer wat leven in de blog. Withlovebyeva 2.0, dat wordt het. De blog groeit mee met mij en dat mag hij. Ziekzijn leerde mij dat traag gaan ok is (al ga ik de expertenstatus vast nooit bereiken ;), dat de wereld niet vergaat van een beetje stilte van mijn kant, dat willen presteren vaak zo vluchtig is.  Tegen alle blogboeken in ga ik dus voor onregelmaat, voor maken en schrijven wat ik wil op de momenten dat ik er blij van word. Zodat ik er blij van word. En jullie hopelijk met mij.

Ik heb er weer zin in! Jullie ook?

Azores
Alle foto's werden genomen tijdens onze vakantie op de Azoren. En de sjaal in de laatste foto, die wordt hoofdonderwerp van mijn eerstvolgende blogbericht!


PS: De give-away-winnaar uit mijn vorige post meldde zich nog niet. Benieuwd of jij het bent, kijk dan even hier

45 opmerkingen:

  1. Een hele mooie post, je ziet er super uit Eva, blij te horen dat je je goed voelt en dat we terug af en toe iets te zien zullen krijgen. Op jouw tempo, dat is nog het leukst van allemaal. Have fun en geniet van het leven

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh lieve eva! Zo'n mooi bericht, zo waar ook! Naar de maan met lezersstatistieken en posttijdstippen, welkom terug! Xx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn hart deed spontaan van springen toen ik dat las <3

      Verwijderen
  3. Zo blij voor je dat alles weer een plaatsje krijgt, en vooral voor alle geluk dat je tegenkomt. Je blog blijft je eigen plaatsje, en zelfs het simpelste rimpelrokje zou met plezier onthaald worden, gewoon omdat het jou dingen laat doen die je graag doet. Dus hoera voor de oude en de nieuwe Eva!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goed te horen dat het beter met je gaat. Altijd leuk om berichtjes van je te lezen, wanneer dan ook!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat doet mij plezier :) Ik plan een berichten-inhaalmanoeuvre in augustus!

      Verwijderen
  5. Lieve Eva, ik ken jou niet maar toch kom jij mij als lief over :-). Ik lees je blogberichten zo graag, of het nu gaat over een rimpelrokje (waar ik inspiratie van haal) of over je ziek zijn (waarbij je me doet nadenken en ik met je meeleef), blijf hier maar veel schrijven en creeëren, komen lezen doe ik sowieso :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Welkom terug! Blij dat het allemaal weer beter gaat. Ik kijk al uit naar je naaisels, de sjaal ziet er in ieder geval al prachtig uit. Een echte Eva-stijl sjaal.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij was nochtans totaal niet bedoeld als sjaal, maar toen ik de stof uit de brievenbus haalde kon ik niet anders dan die zachtheid rond mijn nek draperen :) Ik ben er blij mee, binnenkort meer foto's!

      Verwijderen
  7. Welkom terug lieve Eva, doe het maar op jouw tempo, waar en wanneer jij wilt. Doe het vooral zoals jij zelf wil. Maar bovenal: geniet. Ik gun je het van harte.
    Veel hartjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Zo fijn voor je dat je de goesting gevonden hebt om weer terug te beginnen. Ik ben er vast van overtuigd dat zo'n ervaring je leven rijker maakt en dat relativeren is een hele belangrijke levensles. Benieuwd naar de naaisels die gaan volgen. Ongetwijfeld zal de passie van het 'zijn' ervan afstralen. En zorgen maken over volgers en lezersstatistieken? Who cares? Stress voor niets. Er zijn belangrijkere dingen, dat kunnen wij zeggen uit ervaring x

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is waar! Ik wens het niemand toe, zo'n ervaring, maar ik leerde er zoveel uit dat ik er ook dankbaar voor ben.

      Verwijderen
  9. Jouw blog is jouw eigenste stekje hier op het www, dus dat richt je in zoals jij het wil. En dat maakt het net zo uniek! Blij dat je er weer bent, op het tempo dat jij wil. Die onderste foto straalt zoveel uit: rust, happiness en twinkel in je ogen. Vasthouden!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik moet glimlachen bij dit bericht en ben zo blij voor jou! Bedankt ook om me te herinneren aan dat boek van Els Beerten, wil ik al lang graag eens lezen.

    En ja, volg gewoon je eigen blogritme. Vrije tijd is ook leuker als die tijd echt vrij is, zonder regeltjes of prestatiedruk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Allemaal willen we de hemel begon ik toen ik een jaar of 10 was en legde ik na een hoofdstuk weg. Enkele maanden geleden las ik het in een ruk uit. Prachtboek. Geschreven zoals ik wou dat ik het kon. Maar dat kan ik nu pas (hoewel nog steeds young adult, natuurlijk ;) ) echt waarderen. Toen ik de leeftijd voor die boekencategorie had was ik duidelijk nog niet klaar voor zoveel diepzin. Prachtig boek, zeker een aanrader!

      Verwijderen
  11. Bij dat je terug bent. Ik kijk uit naar het vervolg! Xx

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat een heerlijk bericht om te lezen! Ik word er ook blij van! Geniet ervan!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Zo fijn om te horen dat het beter met je gaat.
    Een blog die gebaseerd is op persoonlijkheid is zo veel fijner om te volgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. blij dat je beter bent en dat je terug bent...op je eigen tempo, zoals het eigenlijk altijd zou moeten zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Yes! She's back!
    Terug mooie en herkenbare teksten lezen, zalig!

    Lieve

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Goed om te lezen. En ook goed - denk ik - dat je wat pijnlijke verwerking hebt gehad! Ik voorzag dat bij je diagnose- bericht volgens mij al :) Niet gek! Het is heerlijk om er weer te zijn! Maar die donkere periode hoort nu óók bij jou. Sterkte en plezier nog!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Super goed om te lezen dat het na en tijdje nog altijd beter gaat met jou! En PRACHTIGE foto's!!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel! Mijn Nikon en ik worden steeds betere vriendjes :)

      Verwijderen
  18. Wat doet het me plezier om te horen dat het nig steeds goed met je gaat. Blijf vooral jouw naaisels en schrijfsels op ons loslaten. Voor mij zijn ze één van die dingen die mijn hart doen zingen!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Welkom terug meid, ik kijk al uit naar al het moois dat je op ons zal loslaten en het tempo, dat bepaal je toch lekker zelf ;-).
    Het belangrijkste is dat je er zelf van geniet, dan straalt dat automatisch af op ons als lezer en genieten wij mee met jou.
    Knuffel x

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Lieve lieve Eva, ik leerde je kennen ( online) door jouw creatieve naaiblogs.
    Onlangs pas besefte ik dat je ziek was en het niet altijd even makkelijk ging,
    Ik lees dit van jou en heb zoveel bewondering voor jou,
    We kiezen niet altijd wat op ons pad komt, maar je doet het fantastisch meid!
    Blijf wie je bent, hou het tempo waar jij je goed bij voelt,
    Ik ben een oma, maar zou zoveel van je houden moest je mijn dochter of kleindochter zijn,
    Dus doe zo verder he,
    Dikke knuffel 👍

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dit moet wel de allerliefste reactie zijn die ik ooit op een blogbericht kreeg. Wauw. Dankjewel! Als er al zoveel liefde uit jouw woorden kan stralen, moet jij vast een geweldige mama/oma zijn.

      Verwijderen
  21. Je zin in het leven spat van het scherm! Zo fijn om te lezen!!

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Zo fijn dat je er weer bent. Op jouw tempo dat maakt niet uit. Ben benieuwd naar het verhaal achter de sjaal 😉

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Jaaaah daar ben je weer! Ik kom met plezier lezen en bewonderen wanneer je wat post, wanneer dat maar is! Zelf naai en blog ik ook wanneer ik daar zin in heb. Mijn blog, mijn 'regels' ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Blij te horen dat je beter bent! Mooie les die je er uit haalt: alles op jouw ritme! De enige juiste weg denk ik. Veel succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Heerlijk om te lezen, Eva! En zo waar, die futiliteiten kan je pas in perspectief zetten als je erger meemaakte, helaas.

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Ik moest er even op kauwen, op mijn reactie… ik lees en er flitst zoveel door mijn hoofd dat het even moeilijk filteren is. Laat me beginnen bij het begin; ik ben zo zo blij dat je dagen met glimlachen gevuld zijn en niet langer met overleven.
    Ik denk ook te snappen waarom je niet langer zou bloggen, soms stel ik mezelf er ook vragen bij. Maar in the end schrijf ik nog steeds over de dingen die ik met veel liefde en soms wat frustraties maakt, en dat is ook een stuk van mezelf. Dit is jouw plek Eva, van jou alleen, dus het staat je vrij om die in te vullen zoals je dat wil… met futiele rimpelrokjes of met die schrijfsels die ik zo graag lees. Blijf gewoon stralen, je doet dat zo mooi ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Oh Eva, ik ben zo ontzettend blij voor jou, eindelijk kan je aan een mooie beklimming beginnen na je dalletje.
    Ziek zijn is niet fijn maar het leert je wel veel meer te genieten van kleine dingen, van het leven. Geniet met volle teugen van je herwonnen vrijheid. Ik lees je blog altijd graag dus het zou wel een beetje treurig zijn moest je stoppen. Je moet gewoon doen waarj ij jou goed bij voelt, jij topmadam!

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Ik ben rijkelijk laat met dit te lezen en te reageren maar ik ben zo blij met wat ik net heb gelezen! Hoera! Laat die creativiteit & co maar komen!!! Maar vooral een luide hoera dat je weer beter bent en kan genieten! <3

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Wat leuk om te lezen! Doe jij maar lekker rustig op je eigen tempo! Creativiteit laat zich niet regelen door blogstatistieken en volgers. Sometimes less is more en the less routine, the more life :). Want we weten, de tijd dat je niet werkt aan je blog, werk je aan jezelf! En de WithLoveByEva2.0 is het ongetwijfeld meer dan waard om even op te wachten!

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Joepie, je bent terug! Wanneer jij wil, hoe jij wil, allemaal prima. Zie, ik lees zelfs niet op het"juiste" tijdstip 😉. Regelmaat op dat vlak heeft vaak onnodige stress (zelf ook ondervonden) dus doe gewoon lekker je ding! Wij zijn jou niet vergeten 😊

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...